มุสาวาทา

 

คืนวันอาทิตย์เราไปโรงแรมใบหยกสกายกัน

ไปงานแต่งงานน้าปูเพื่อนสนิทที่สุดของมาม๊า

หนูคงจำน้าปูไม่ได้หรอก

เพราะเคยเจอกันครั้งเดียวตอนหนูอายุขวบสองเดือนเอง

 

มุสาวาทา

 

มาวันนี้เจอกันเป็นครั้งที่ 2

พอพ่อน้าปูเห็นหนูก็ทำหน้าตกใจแล้วถามว่านี่ของใคร?

คุณตาคงนึกไม่ถึงว่าหนูจะเป็นหนุ่มขนาดนี้แล้วสิเนอะ

 

มุสาวาทา

 

ก่อนไปงานหนูเกือบจะตกรถแล้ว

ก็มัวแต่ลีลาอิดๆออดๆไม่ยอมใส่ชุดหล่อนี่แหละ

มาม๊าลองใช้วิธีไม่ง้อไม่ตื๊อ

ไม่ใส่ก็ไม่ใส่ งั้นก็ไม่ต้องไป อยู่บ้านแล้วกันนะ

แล้วมาม๊าก็แต่งตัวของมาม๊าไปเรื่อยๆ

จนวินาทีสุดท้ายก่อนมาม๊าจะก้าวออกจากห้องหนูก็ถามขึ้นมา

นนท์ : "มาม๊า....ที่งานแต่งงานมีแตงโมมั้ย"

มาม๊า : "มีครับ" (โกหกไปทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าไม่มีเพราะเป็นโต๊ะจีน)

นนท์ : งั้นหนูจะแต่งชุดนี้ หนูจะไปงานแต่งงานด้วย

 

++  5555 สำเร็จ  ++

แล้วทีนี้จะไปหาแตงโมที่ไหนมาให้มานกินล่ะเนี่ย เอิ๊กๆๆ

 

มุสาวาทา

 

ปะป๊าขับรถไปแวะรับคุณยายกับลุงปลาไปด้วย

เพราะมาม๊าสนิทกับน้าปูซะจนคุณยายก็สนิทกับแม่น้าปูด้วยเหมือนกัน

จริงๆคุณยายได้การ์ดรดน้ำตอนเช้าด้วย

แต่พอคุณยายเปิดการ์ดเห็นว่ารดน้ำที่ชั้น 75

คุณยายก็ตัดสินใจว่าจะไปงานตอนเย็นที่ชั้น 17 ดีกว่า

ก็มันเป็นโรคประจำตัวของคุณยายอยู่แล้ว

ที่ไม่ได้กลัวระเบิดแต่กลัวความสูงอ่ะจิ 5555

 

มุสาวาทา

 

ในงานนี้หนูทำตัวดีมากๆ

นั่งกินอาหารเองโดยไม่ต้องป้อน

พ่อคุณแต่งตัวมาซะดิบดี

แต่ดูมารยาทบนโต๊ะอาหารจิ 555

 

พยายามคีบตะเกียบแล้วแต่ไม่สำเร็จ

แบบนี้สิชัวร์กว่า ^^

มุสาวาทา

 

ใช้ช้อนก็ไม่อร่อยสิเนอะ

มุสาวาทา

 

ฮ่า....มีย้อยตามคางนิดหน่อยคงไม่มีใครเห็นมั๊ง

ไฟมันสลัวนิ 555

มุสาวาทา

 

ท่ามกลางเสียงเพลงอันแสนโรแมนติค

คู่บ่าว-สาวกำลังจรดปลายมีดลงตัดคอนโดเค้กก้อนโต

มีตาแป๋วๆคู่นึงที่จ้องมองอยู่อย่างใจจดใจจ่อ

พร้อมๆกับเสียงตะโกนขึ้นมา

"มาม๊า......หนูอยากกินเค้กอ่ะ

แล้วเค้าตัดเค้กกันได้งาย อันนี้มันของปลอมน๊า"

ก๊ากกกกก มานรู้จริงซะด้วยแฮะ 555

 

มีคนถือสูทให้ด้วย เจ๋งม๊ายล่ะ

มุสาวาทา

 

พอกินอิ่มก็ยุ่งกับชุดตัวเองแล้วสิทีนี้

ถอดๆใส่ๆอยู่เป็นสิบรอบ

ปากก็ยังถามหาแตงโมอยู่เป็นระยะๆ

มาม๊าก็ได้แต่บอกให้หนูรอก่อน

ผลไม้ต้องเสิร์ฟเป็นเมนูสุดท้ายนะ

แต่ในใจคิดว่า

ตรูจะได้กลับบ้านมั้ยเนี่ย ถ้ามานไม่ได้กินแตงโมอ่ะ หุหุ

 

มุสาวาทา

 

แล้วช็อตสุดท้ายก่อนจะกลับบ้าน

มาม๊าก็ต้องโกหกหนูต่อไป

"น้องนนท์.....พี่เค้าบอกว่าแตงโมมันเน่าอ่ะ

เค้าผ่าออกมาแล้วมันเน่า เราก็เลยไม่ได้กิน

ไว้เดี๋ยวกลับบ้านมาม๊าปอกให้กินแทนแล้วกันนะ"

หนูก็ยังต่อรองอีกนิดหน่อย

"ไม่เอาอ่ะ น้องนนท์จะกินแตงโมที่นี้อ่ะ"

หลังจากมาม๊ายืนยันว่ามันเน่าเป็นรอบที่ 3

ในที่สุดหนูก็ยอมกลับบ้านได้ -_-"

 

มุสาวาทา

 

แต่แล้วหนูก็ลืมแตงโมไปในบัดดล

เมื่อลงมาถึงทางออกที่จอดรถ

หนูทำหน้าตะลึงงงงันสุดๆ

เมื่อเห็นไม้กั้นทางออกแบบที่มันงอได้

คราวนี้แตงโมตกกระป๋องไปเลย

หนูร้องจะเอาแต่ไม้กั้นที่มัน "ยือ" (ยืด) ได้

ฮ่วย....เชื้อยามในตัวนี่มานแรงจริงๆน๊อ 5555

 

 

     Share

<< อิอิ ขำขำอิ่มบุญต้นปี >>

Posted on Tue 9 Jan 2007 23:51

 

 
  
 






คำขอร้องจากลูกชาย
วันเที่ยว
บ้านเราก็จีนเหมือนกัน
วาเลนไทน์กับผู้ชายคนนี้
ดนตรีในสวน
งานโรงเรียน
แมวตาย
ธุระ
ทัวร์ใจง่าย
ตลกเด็ก
ผลสอบ
เรื่องขี้ๆ
ฝันที่เป็นจริง
วัดแววความเป็นศิลปิน
ทำฟัน
เด็กดี (ผิดปกติ)
ห้องแห่งความลับ
ปฏิทินเด็ก 2007
อิ่มบุญต้นปี
มุสาวาทา
อิอิ ขำขำ
เดินสายมีทติ้ง
++ H A P P Y ++
ยักยอกของหลวง
ปากหวาน
พี่ยาม
Merry Christmas กับกวางน้อย
เรื่องไม่เข้าใครออกใคร
อ้อมจัง
พรหมลิขิต
เฮียนนท์
อาทิตย์สดใส หัวใจอิ่มบุญ
เวลา VS การเรียนรู้
สุขสันต์วันพ่อ
เพื่อนใหม่จากหน้าไดอารี่
บทเรียนของชีวิตคู่
พี่สาวคนสวย
ฝึกฝนความกล้า
นายไข่เจียว



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn