ภารกิจของปอคุง

 

และแล้วความพยายามของมาม๊า

ก็เริ่มมองเห็นผลสำเร็จ

 

ภารกิจของปอคุง

 

จากอดีตเด็กกลัวน้ำขั้นรุนแรง

กลับกลายมาเป็นฉลามน้อยๆได้ภายใน 1 เดือน

 

ภารกิจของปอคุง

 

อย่างที่เคยเขียนไว้ในไดฯเมื่อประมาณปีที่แล้ว

ว่ามาม๊าสงสัยกับวิธีการเรียนว่ายน้ำของหนูที่โรงเรียนจังเลย

ว่าหนูเรียนยังไงกางเกงว่ายน้ำถึงได้ไม่เคยเปียกซักครั้ง

อย่างมากก็แค่ชื้นๆเท่านั้น

มาม๊าก็เลยนึกว่าครูเค้าคงเอาไปตากแห้งให้หลังเลิกเรียนล่ะมั๊ง

 

ภารกิจของปอคุง

 

แต่มีอยู่วันนึงที่หนูไปว่ายน้ำเล่นกับเพื่อนๆที่บ้านแบ่งปัน

มาม๊าก็เริ่มรู้สึกผิดปกติกับอาการกลัวน้ำเกินเหตุของหนู

เด็กคนอื่นๆวิ่งกระโดดลงน้ำกันตูมๆ

ส่วนหนูน่ะเหรอ

วิ่งไปวิ่งมาอยู่รอบๆสระไม่ยอมลงซักที

และถ้าโดนบังคับให้ลงไป

หนูก็จะแค่ไปนั่งขอบสระและตีขาในน้ำเท่านั้น

หรือไม่ก็ไปยืนตัวแข็งอยู่ตรงมุมที่หนูคิดว่าปลอดภัยที่สุด

แล้วก็เกาะขอบสระแน่นยิ่งกว่าปลิงดูดเลือดซะอีก >_<"

 

ภารกิจของปอคุง

 

วันนึงที่เราไปว่ายน้ำด้วยกัน

อยู่ดีๆหนูก็เล่าให้มาม๊าฟัง

"น้องนนท์เคยจมน้ำที่โวงเวียน"

มาม๊าตกใจมากที่ได้ยินอย่างนั้น

"ใครทำน้องนนท์จมน้ำครับ"

หนูก้มหน้าพูดเบาๆ

"ไม่มีใครทำ น้องนนท์จมเอง พื้นมันวื่นน้องนนท์ก็เวยจม"

 

ภารกิจของปอคุง

 

ซักไปซักมาถึงได้ความว่า

คำว่า "จมน้ำ" ของหนูก็คือการที่หน้าจมลงไปในน้ำแล้วสำลักน้ำนั่นเอง

ไม่ใช่จมแบบลงไปนอนอยู่ที่ก้นสระ 

ค่อยยังชั่วหน่อย

ถ้าคุณครูไม่ระวังแล้วปล่อยให้หนูจมน้ำที่โรงเรียนล่ะก็

มาม๊าคงจะต้องไปเอาเรื่องซะหน่อยล่ะ

แต่อย่างน้อยมาม๊าก็ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น

เพราะในที่สุดมาม๊าก็ค้นพบต้นเหตุความกลัวน้ำของหนูซักที

 

ภารกิจของปอคุง

 

แล้วภารกิจของปอคุงก็เริ่มต้นขึ้น 5555

 

.....

.....

 

เราใช้เวลาด้วยกันตอนเย็นๆ

อาทิตย์ละประมาณ 2-3 ครั้ง

มาม๊าเลิกงานแล้วก็รีบซิ่งกลับบ้านไปรับหนู

แล้วเราก็ไปว่ายน้ำด้วยกันที่สปอร์ตคลับใกล้ๆบ้าน

ว่ายอยู่ประมาณชั่วโมงนึงจนเกือบ 2 ทุ่มก็ค่อยกลับบ้าน

ทำอยู่แบบนี้มาเดือนกว่าๆได้แล้ว

 

ภารกิจของปอคุง

 

ทุกวันนี้หนูกล้าลงน้ำคนเดียวถ้าเป็นสระเด็ก

จะใส่ห่วงยางหรือไม่ใส่ก็ได้

ส่วนถ้าเป็นสระผู้ใหญ่ก็แล้วแต่อารมณ์

ครั้งที่ดีที่สุดก็คือหนูไม่ใช้อุปกรณ์อะไรเลย

แล้วเกาะแขนมาม๊าลอยตัวตีขาในสระลึกได้

 

ภารกิจของปอคุง

 

กว่าจะได้ขนาดนี้

ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยซักนิด

จากเด็กที่ไม่ยอมก้าวขาลงสระ

ไม่ยอมให้น้ำโดนหน้าแม้แต่น้อย

มาตอนนี้หนูกล้าที่จะลงไปเล่นน้ำคนเดียว

แถมตอนนี้หนูก็เริ่มกลั้นหายใจเป็นแล้วด้วยนะ ^^

 

+++++

 

มาม๊าไปสืบจากครูเอ๊ะมาเมื่อวันก่อน

ว่าความคืบหน้าของการเรียนว่ายน้ำที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง

ครูเอ๊ะบอกว่าหนูกล้าใส่ห่วงยางลงไปเล่นในสระคนเดียวได้แล้ว

มาม๊าได้ยินแค่นี้ก็ภูมิใจสุดๆ

ความพยายามอยู่ที่ไหน

ความพยายามก็อยู่ที่นั่น

เอ๊ย....ไม่ใช่สิ

ความสำเร็จก็อยู่ที่นั่นเนอะ 5555

 

 

     Share

<< เมียหลวง - เมียน้อยจนมุม >>

Posted on Tue 19 Jun 2007 15:37

 

 
  
 






Cooking Class
หายแล้ว
ป่วย
ความอยาก
4 ขวบแล้วคร้าบ
สมองกลับ
...แม่...
ไม่ใช่ลูกช้านนน
"อย่ามายุ่งกับชั้น"
ป๋านนท์
ป้าหมอคนใหม่
ลูกสมุน
สูญเสียซ้ำสอง
ปากไม่ค่อยดี
ไปเยี่ยมคุณย่าทวด
ผลไม้กระป๋อง
ป่วย
ถ่ายรูปติดบัตร
จนมุม
ภารกิจของปอคุง
เมียหลวง - เมียน้อย
เสียรู้จนได้
เหลือเพียงแค่ความทรงจำ
ไปวัดกับเด็กปากจัด
หมาเด็ก
ดนตรีเด็กเล็ก
ผิดศีล
มองต่างมุม
กระจกเงา
ตัวป่วน
ทำจมูก
เลขคู่ - เลขคี่
ผู้ชายปากแข็ง
ศัพท์สูง
โรแมนติค
สะพายกล้องท่องป่า
ทัวร์สงกรานต์ : ฮ่องกง - ช้อปปิ้ง - กรุงเทพฯ
ทัวร์สงกรานต์ : เกาะลันเตา - กระเช้านองปิง - นมัสการหลวงพ่อเทียนถาน
ทัวร์สงกรานต์ : ฮ่องกง ดิสนีย์แลนด์ (ตอนที่ 2)



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn