...แม่...

 

วันแม่ปีนี้

มาม๊าไม่มีแม่อยู่ข้างๆ

เพราะคุณยายหนีไปเที่ยวลำปางกับคุณตา 3 วัน

ทิ้งลูกทิ้งหลานไปจู๋จี๋กัน 2 คน หึหึ

 

 แม่

 

งานวันแม่ที่โรงเรียนหนู

จัดขึ้นเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา

หนูก็ร้องไห้งอแงจะหามาม๊าตลอดเวลา

ไปโรงเรียนมาจะ 2 ปีแล้ว

เห็นหน้ามาม๊าที่โรงเรียนทีไรก็เป็นงี้ทุกที

อ้ายเจ้าลูกแหง่เอ๊ย

 

 แม่

 

คุณครูให้เด็กๆเอาการ์ดที่ทำเองกับดอกมะลิมากราบแม่

การ์ดของหนูหน้าตาเป็นอย่างนี้

 

 แม่

 

กะว่าจะซึ้งซะจนน้ำตาไหลซะหน่อย

แต่วันนั้นหนูงอแงแถมพูดไม่รู้เรื่อง

จนมาม๊าน้ำตาไหลไม่ออกเล้ย 555

 

 แม่

 

มีการจัดบอร์ดวันแม่ของเด็กๆแต่ละห้องด้วย

ส่วนของอนุบาลจัดรวมกันหมด 3 ชั้นบอร์ดเดียว

รูปคู่เราได้อยู่ตรงกลางบอร์ดเลย ดีจัง ^_^

 

 แม่

 แม่

 

พอจบงานวันแม่ที่โรงเรียนหนูในช่วงเช้า

ช่วงบ่ายมาม๊าก็แทบจะหมดแรงหลังจากรบกับหนูฉลองวันแม่ 555

พอวันรุ่งขึ้นก็เลยขอปลีกตัวไปซิ่งกับเพื่อนแบบสาวโสดซะหน่อย

ปล่อยให้ปะป๊าเอาหนูไปเลี้ยงที่ร้าน

555 มีความสุขจริงๆ 555

 

 แม่

 

แล้วมาม๊าก็โทรศัพท์ไปหาคุณยายในวันแม่

คุณตารับสายแล้วก็บอกว่า

"โชคดีนะที่ปอยังมีแม่ให้โทรหา ปีนี้พ่อไม่มีแม่แล้ว"

 

.....

.....

 

ต่อไปนี้มาม๊าคงไม่ได้ยินคุณตาเรียกตัวเองว่า "หนู" อีกแล้ว

เพราะไม่มีคุณทวดให้คุณตาคุยด้วย

วันก่อนคุณตาก็ลืมไปว่าคุณทวดเสียแล้ว

อยู่ดีๆก็เอาตังค์มาให้คุณยายแล้วก็บอกว่า

"ฝากไปเข้าบัญชีแม่ให้ด้วยนะ"

คุณยายฟังแล้วก็งง

"แม่ใครล่ะ...ทั้งแม่เธอกับแม่ชั้นไม่มีใครอยู่แล้วนะ"

 

.....

.....

 

มันคงเป็นความเคยชิน

ที่คุณตามีแม่อยู่ด้วยมาตลอด 73 ปี

พอถึงวันที่ไม่มีแม่

ก็เลยไม่อยากจะจดจำ

 

 แม่

 

สำหรับมาม๊าแล้ว

วันแม่ไม่ได้มีสลักสำคัญอะไร

ถึงวันนี้หนูไม่ได้ให้ดอกมะลิมาม๊า

ไม่ได้มากราบมาม๊า

มันก็ไม่ได้มีความหมายอะไร

เพราะสิ่งที่หนูปฏิบัติอยู่ทุกวัน

มันบ่งบอกความรู้สึกของหนูได้ดีอยู่แล้ว

 

 แม่

 

วันที่ปะป๊าเอาหนูไปเลี้ยงที่ร้าน

หนูเดินไปเก็บดอกมะลิสดๆมาเต็มกำมือ

อาม่าถามว่าจะเอาไปให้ใคร

หนูบอกว่าจะเอาไปให้มาม๊า

 

.....

.....

 

เวลาหนูไปเรียนพิเศษก็ต้องมีมาม๊าอยู่ในห้องเรียนด้วยตลอดเวลา

เวลามีงานโรงเรียนแล้วหนูเห็นมาม๊าไปร่วมงานก็จะร้องไห้หามาม๊าทุกครั้ง

ตอนเย็นๆหลังเลิกเรียน

เวลาหนูได้ยินเสียงแตรรถยนต์ก็จะรีบวิ่งมาที่หน้าประตูเพราะนึกว่าเป็นมาม๊า

บางวันก็รีบวิ่งขึ้นไปแต่งตัวเพราะนึกว่ามาม๊ามารับหนูไปเที่ยว

วันไหนที่มาม๊ากลับบ้านเร็ว

หนูจะรีบวิ่งมากอดขา จุ๊บหน้าจุ๊บปากมาม๊า

แล้วก็ตะโกนเสียงดัง

"เย้ๆๆๆๆ ดีใจจังมาม๊ากลับมาเย็ว"

 

.....

.....

 

ณ ตอนนี้

มาม๊ายังเป็นที่หนึ่งในดวงใจของหนู

แต่สักวันนึง

ตำแหน่งนี้ก็คงตกไปเป็นของคนอื่น

มันเป็นธรรมชาติของคนที่เป็นลูกอยู่แล้ว

 

.....

.....

 

เพื่อนๆชอบเตือนมาม๊าว่า

"เดี๋ยวสักวันนึงที่นนท์ไม่ติดแม่ แล้วแกจะรู้สึก"

ทุกวันนี้ตอนกลางคืนเวลาหนูนอนหลับ

มาม๊าจะนั่งลูบหน้าลูบผมหนู

แล้วก็พยายามทำใจ

ทำไปทุกวันตั้งแต่หนูตัวแค่นี้

พอถึงวันนั้นจริงๆมาม๊าคงมีภูมิคุ้มกันที่ดีกว่านี้แล้วล่ะ

 

.....

.....

 

ปีนึงมีวันแม่ 1 วัน

อีก 364 วันที่เหลือก็เป็น "วันลูก"

แต่สำหรับมาม๊าแล้ว

ทั้ง 365 วันก็เป็น "วันลูก" ทั้งหมดแหละ

เพราะหนูเป็นที่หนึ่งในดวงใจมาม๊า

และมาม๊าจะไม่มีวันยกตำแหน่งนี้ให้ใครเลยด้วย

เพราะมันเป็นธรรมชาติของคนที่เป็นแม่เหมือนกัน

 

 

 

     Share


 แม่

<< ไม่ใช่ลูกช้านนนสมองกลับ >>

Posted on Tue 14 Aug 2007 12:42

 

 
  
 






ซ่อมแล้วซ่อมอีก
ถวายพระพร
ของขวัญวันครบรอบแต่งงาน
เรื่องบนถนน
เทคนิคพี่รักน้อง
แม่ท้องจอมขี้เกียจ
"พี่"นนท์
คนแพ้ท้อง
ต้อนรับความเปลี่ยนแปลง
หนูอยากมีน้อง
บอดี้การ์ดหน้าจืด
ชีวิตคือการเปลี่ยนแปลง
ไข่เป็ดจอมยุ่ง
Cooking Class
หายแล้ว
ป่วย
ความอยาก
4 ขวบแล้วคร้าบ
สมองกลับ
...แม่...
ไม่ใช่ลูกช้านนน
"อย่ามายุ่งกับชั้น"
ป๋านนท์
ป้าหมอคนใหม่
ลูกสมุน
สูญเสียซ้ำสอง
ปากไม่ค่อยดี
ไปเยี่ยมคุณย่าทวด
ผลไม้กระป๋อง
ป่วย
ถ่ายรูปติดบัตร
จนมุม
ภารกิจของปอคุง
เมียหลวง - เมียน้อย
เสียรู้จนได้
เหลือเพียงแค่ความทรงจำ
ไปวัดกับเด็กปากจัด
หมาเด็ก
ดนตรีเด็กเล็ก



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn