4 ขวบแล้วคร้าบ

 

เมื่อ 4 ปีที่แล้ว

วันนี้เป็นวันเกิดของเด็กผู้ชายตัวน้อยๆคนนึง

เด็กผู้ชายคนที่จะเปลี่ยนชีวิตของผู้หญิงธรรมดาๆคนนึง

ให้กลายเป็น "แม่" อย่างแท้จริง

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

27 สิงหาคม 2546

 

อายุครรภ์ครบ 34.5 อาทิตย์ หรือ 8 เดือนเต็ม

วันแรกของการทยอยใช้วันลาพักร้อนเพื่อเตรียมตัวคลอดในเดือนหน้า

 

.....

.....

 

มาม๊างัวเงียลุกขึ้นมาจากที่นอนด้วยอาการมึนหัวสุดขีด

เมื่อคืนมาม๊านอนไม่หลับกระสับกระส่ายเนื่องจากอาการปวดหลังอย่างรุนแรงทั้งคืน

เช้านี้ปะป๊ามาชวนมาม๊าไปที่ร้านด้วยกัน

มาม๊ารู้สึกปวดหลังจนแทบจะลุกไม่ขึ้นแต่ก็ฝืนใจลุกไปอาบน้ำจนได้

คงเป็นเพราะเมื่อวานมาม๊าขับรถกลับมาจากที่ทำงานเอง

แล้วรถติดมากตลอด 2 ชั่วโมงเต็ม

ด้วยน้ำหนักของครรภ์และการนั่งอยู่กับที่นานเกินไป

ก็เลยทำให้มาม๊าปวดหลังมากขนาดนี้

มาม๊าบอกกับปะป๊าอย่างนั้น

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

พอไปถึงที่ร้าน

มาม๊าปวดหนักขึ้นจนกินข้าวไม่ลง

ไปนั่งกอดเก้าอี้เอาหมอนรองท้องไว้ตลอด

พอปวดทีก็ต้องกลั้นหายใจที

อาม่ามาเห็นเข้าก็ทักว่าน่าจะเป็นการปวดท้องคลอด

ให้ไปหาหมอดีกว่า

แต่มาม๊าก็ยังคิดในใจว่าไม่น่าจะใช่

เพราะมันไม่เห็นปวดที่ท้องเลยแต่ปวดที่หลังมากกว่า

แถมตอนนั้นอายุครรภ์ก็ยังไม่ครบกำหนด

แล้วมาม๊าก็ไม่เคยเจ็บเตือนเลยซักครั้งเดียวด้วย

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

แต่ซักพักนึง

ก็มีมูกเลือดออกมา

มาม๊าแน่ใจแล้วเหมือนกันว่าเป็นการปวดท้องคลอด

เพราะคุณยายเคยสอนมาม๊าไว้ว่า

ถ้ามีมูกเลือดออกมาเมื่อไรแสดงว่าปากมดลูกเปิดแล้ว

มาม๊าเลยรีบขึ้นรถไปกับปะป๊าทันที

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

ระยะทางจากสี่แยกพงษ์เพชรไปบำรุงราษฎร์ก็ไกลโขอยู่

แถมตอนนั้นเวลาประมาณ 7 โมงเช้า

เป็นช่วงที่รถติดมากจริงๆ

มาม๊าเริ่มปวดถี่ขึ้นทุกๆ 10 นาที

ได้แต่นั่งลุ้นตลอดทางว่าลูกจะต้องชื่อน้องทางด่วนรึเปล่าเนี่ย 5555

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

ถึงโรงพยาบาลตอน 9 โมงเช้า

ใช้เวลา 2 ชั่วโมงพอดิบพอดี

คุณยายมารอรับมาม๊าที่หน้าโรงพยาบาลแล้ว

มาม๊านั่งรถเข็นขึ้นไปแผนกผู้ป่วยในที่ชั้น 2

พอเซ็นต์เอกสารต่างๆเรียบร้อยก็เดินไปห้องคลอด

เปลี่ยนชุดเสร็จแล้วก็นอนรอคุณหมอที่ห้องตรวจด้วยใจตุ้มๆต่อมๆตลอดเวลา

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

พยาบาลเอาเครื่องวัดการบีบตัวของมดลูกมาแปะที่หน้าท้อง

ระหว่างนอนรอคุณหมอก็ปวดอีก 3-4 ที

แล้วคุณหมอนพดลก็ลงมาตรวจมาม๊า

พอคุณหมอตรวจเสร็จก็ทำหน้าตกใจนิดหน่อยแล้วก็บอกว่า

"ปากมดลูกเปิด 9 เซ็นต์แล้ว คุณได้เห็นหน้าลูกวันนี้แล้วนะ"

แล้วพยาบาลก็รีบเข็นมาม๊าเข้าห้องคลอดทันที

ตอนนั้นมาม๊าดีใจมากๆที่ไม่ต้องรออีกตั้งเดือนนึง

แต่อีกใจก็นึกกังวลว่าหนูจะปลอดภัยดีรึเปล่า

แต่ไม่เป็นไรหรอก

เด็กคลอดตอน 8 เดือนก็มีออกถมเถไปเนอะ

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

คุณหมอบอกว่าอีกไม่เกิน 2 ชั่วโมงก็จะคลอดแล้ว

ให้มาม๊านอนเฉยๆอย่างเดียว

ไม่ต้องสวนทวารแล้วเพราะถุงน้ำเป่งมาก

พยาบาลก็จัดการเจาะเลือดกับเสียบสายน้ำเกลือ

มาม๊าได้แต่นอนเฉยๆรอเวลาอยู่ในห้องกับปะป๊าที่นั่งหน้าซีดตลอดเวลา

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

รอไปก็ปวดไป

ยิ่งนอนเฉยๆยิ่งเครียดและปวดเข้าไปใหญ่

มาม๊าก็เลยกดโทรศัพท์ไปคุยกับหัวหน้า

แล้วก็บอกว่าขอเปลี่ยนจากลาพักร้อนเป็นลาคลอดเลย

หัวหน้าก็งงๆถามว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน

"อยู่บนเตียงรอเบ่งอยู่ค่ะพี่ 5555"

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

ซักพักนึงคุณหมออรดี (หมอเด็ก) ก็เข้ามาคุยกับมาม๊า

บอกว่าการที่หนูคลอดก่อนกำหนดก็อาจจะทำให้มีปัญหาได้

ดังนั้นพอคลอดแล้วหนูจะต้องอยู่ในความดูแลของหมออย่างใกล้ชิดที่ห้อง NICU

คุณหมอ : คุณแม่จะบล็อคหลังอีกมั้ยคะ

มาม๊า : ปากมดลูกเปิดกี่เซ็นต์ถึงจะคลอดได้คะ

คุณหมอ : ประมาณ 10 เซ็นต์ค่ะ

มาม๊า : อีกแค่เซ็นต์เดียว ไม่ต้องบล็อคก็ได้ค่ะ เจ็บทนได้ 555

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง

คุณหมอมาตรวจภายในอีกครั้งแล้วก็ขอเจาะถุงน้ำคร่ำ

ไม่นึกมาก่อนว่ามันจะเจ็บเหมือนกันแฮะ

ถุงน้ำคร่ำคงจะเหนียวมากจริงๆ

พอถุงน้ำคร่ำแตกก็มีน้ำอุ่นๆไหลทะลักออกมาเต็มไปหมด

คุณหมอคลำที่หัวหนูแล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

คุณหมอตะโกนลั่นห้องเลยว่า "ซีซ่าร์ด่วน"

พยาบาลเกือบ 10 คนที่อยู่แถวๆนั้นวิ่งกันพล่านเลย

คุณหมอบอกแค่สั้นๆว่าคลำเจอสายสะดือมาบังช่องคลอดต้องผ่าตัดด่วน

คุณหมอต้องเอามือดันหัวหนูไว้ตลอดเวลา

แล้วมาม๊าก็โดนเข็นเข้าห้องผ่าตัดไปอย่างไม่ทันตั้งตัว

แว่บสุดท้ายก็ได้แต่หันไปมองปะป๊าที่ยืนอยู่มุมห้อง

ซึ่งตอนนี้หน้าซีดหนักกว่าเก่าหลายเท่าเลย 555

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

คุณหมอให้พยาบาลมาเอามือดันหัวหนูไว้แทน

ไม่อย่างนั้นคุณหมอก็จะไปเปลี่ยนชุดผ่าตัดไม่ได้ 555

เสียงในห้องวุ่นวายไปหมด

ตอนนั้นทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากๆไม่น่าจะเกิน 5 นาที

มีคนจับมือจับแขนมาม๊ามัดไว้ทั้ง 2 ข้าง

เอาที่วัดชีพจรมาหนีบที่นิ้ว

คุณหมอถามว่าตอนเช้าทานอะไรมารึยัง

แล้วก็มีคนกางผ้าบังตรงกลางตัว

มีคนเอาอ๊อกซิเจนมาครอบที่จมูกกับปาก

มีคนเอาเบตาดีนทาที่ท้อง

มาม๊านอนมองที่ไฟผ่าตัดบนเพดานซึ่งสะท้อนให้เห็นสิ่งที่อยู่หลังผ้าที่บังอยู่

แล้วก็ได้แต่สวดมนต์ๆๆๆๆๆๆๆๆ

คุณหมอหยิบมีดขึ้นมาแล้ว

มาม๊าเห็นประกายมีดสะท้อนในไฟเพดาน

แต่มาม๊ายังมีสติอยู่เลยนะ

คุณหมอลืมไปรึเปล่าเนี่ยว่ามาม๊าไม่ได้ฉีดยาบล็อคหลังเลย !!!

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

คุณหมอจรดปลายมีดลงมาเกือบถึงท้องมาม๊าแล้ว

เสียงคุณหมอดมยาบอกว่า "หายใจธรรมดานะคะ"

ตามที่เคยได้ยินมา

พอหายใจแล้วก็จะสลบไปเลยล่ะมั๊ง

แต่สูดไปแล้วทีนึงก็ยังไม่เห็นสลบเลย

ตายแล้วจะบอกหมอทันมั้ยเนี่ย

มาม๊ารีบสูดหายใจอีกครั้งนึง

แล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

มาม๊าตื่นขึ้นมาอีกทีตอนบ่ายโมงครึ่ง

ตอนแรกก็ยังงงๆว่าตัวเองอยู่ที่ไหนและทำอะไรอยู่

ได้ยินเสียงอาโกวลอยมาไกลๆ

"เมื่อไหร่เค้าจะฟื้นคะ"

พยาบาลหันมามองมาม๊าแล้วก็ตอบกลับไป

"ฟื้นแล้วค่ะ แต่เดี๋ยวต้องนอนรอดูอาการก่อนนะคะ"

มาม๊ารีบถามพยาบาลทันที

"ลูกเป็นยังไงบ้างคะ"

พยาบาลโทรศัพท์ไปที่ห้องเด็ก

ได้ยินเค้าถามว่าจะเข็นมาให้คุณแม่ดูได้มั้ย

แล้วก็ยื่นโทรศัพท์ให้มาม๊าคุยกับพยาบาลที่ห้อง NICU เอง

พยาบาลบอกว่ามาม๊าได้ลูกชาย น้ำหนัก 2,330 กรัม

ตอนนี้ยังพาไปให้ดูไม่ได้ต้องรอดูอาการก่อ

มาม๊ารู้สึกดีใจปนกังวลพร้อมๆกัน

แต่ในใจก็คิดภาวนาตลอดว่าหนูต้องไม่เป็นอะไร

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

มาม๊ารู้สึกเพลียมากๆจนหลับไป

แต่ก็ต้องสะดุ้งตื่นตอนที่มีพยาบาลเดินเข้ามาคลึงที่ท้อง

มากดท้องแรงมากๆเพื่อให้เลือดที่ตกค้างอยู่ไหลออกจากมดลูก

ทำอยู่ประมาณ 3 รอบจนมาม๊าเริ่มรู้สึกผวาเวลาเห็นพยาบาล

มันเจ็บสุดๆจนน้ำตาเล็ดเลยอ่ะ

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

พอบ่าย 3 โมงครึ่ง

มาม๊าก็ถูกเข็นขึ้นห้องพักโดยมีปะป๊า คุณยาย และอาโกวมารอรับอยู่ที่หน้าห้องพักฟื้น

ปะป๊ามองมาม๊าอย่างเป็นห่วงเป็นใย

แล้วก็เล่าให้ฟังว่า

ตอนนั้นปะป๊าตกใจมากๆ

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วจริงๆ

ปะป๊ายังเปลี่ยนชุดเข้าห้องคลอดไม่ทันเลย

ตอนเปิดประตูจะเข้าไป

คุณหมออรดีก็อุ้มหนูวิ่งสวนออกไปจากห้องแล้ว

ปะป๊าต้องวิ่งตามคุณหมอไปที่ห้อง NICU แล้วก็ดูหนูผ่านกระจก

หนูแข็งแรงดี ร้องเสียงดังมาก อวัยวะครบ 32 ทุกอย่าง

มาม๊าได้ยินอย่างนั้นก็ค่อยสบายใจขึ้นเป็นกอง

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

หลังจากนั้นมาม๊าก็พักฟื้นไป 1 วันเต็มๆ

พอเช้าวันรุ่งขึ้นมาม๊าก็รีบเดินกระย่องกระแย่งลงไปดูหนูที่ห้อง NICU

ตอนเห็นหน้ากันครั้งแรกมาม๊ายังแอบนึกในใจ

"นี่ลูกเราเหรอเนี่ย ทำไมดำจังฟระ 555"

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

หนูอยู่ใน NICU ทั้งหมด 10 วัน

ไม่ได้มีอะไรผิดปกติ

และคุณหมอก็หาสาเหตุของการคลอดก่อนกำหนดไม่เจอเหมือนกัน

ถือว่าเป็นชะตาฟ้าลิขิต

ที่หนูเลือกที่จะเกิดในวันนี้เองล่ะมั๊ง

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

ก่อนออกจากโรงพยาบาล

คุณหมอนพดลมาขอโทษมาม๊า

"ขอโทษจริงๆนะครับที่แผลเบี้ยว มันเป็นเคสฉุกเฉิน ผมต้องรีบจริงๆ"

5555 ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เดี๋ยวใส่บิกินี่เบี้ยวๆตามแผลก็ได้ 5555

แล้วคุณหมอก็ยังทิ้งท้ายไว้อีกหน่อย

"ถ้าท้องหน้าปวดนิดนึง คุณต้องรีบมาหาหมอเลยนะ

เพราะคุณน่ะทนความเจ็บปวดได้เกินมนุษย์ปกติ

ดูสิเปิดตั้ง 9 เซ็นต์แล้วยังทนได้อีก"

5555 ฟังแล้วทะแม่งๆ แต่มาม๊าก็ถือว่าเป็นคำชมแล้วกันนะ 5555

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

ผ่านมาแล้ว 4 ปีเต็ม

ปีนี้ปะป๊ากับมาม๊าพาหนูไปเที่ยวดรีมเวิล์ดเป็นการฉลองวันเกิด

ท่าทางหนูมีความสุขสุดๆเลย

ไม่ว่าจะเหนื่อย จะร้อน จะหนาว จะรอคิวนานยังไงก็ไม่มีบ่นซักคำ

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

หนูร่ำร้องอยากเป่าเค้กวันเกิดมาแล้วหลายเดือน

มาม๊าบอกว่าเป่าได้แค่ปีละหนเดียว

หนูก็เฝ้าอดทนรอ

ปีนี้มาม๊าเลยปักเทียนให้เป็น 10 เล่ม

เป่ากันให้หนำใจไปเลย 5555

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

มาม๊าเซอร์ไพรส์หนูด้วยการไปรับที่โรงเรียน

หนูดีใจมากรีบบอกทุกคนที่เจอเลยว่าวันนี้วันเกิดหนู

มาม๊าจะมารับไปเป่าเทียน ^^

ความสุขเล็กๆของเด็กที่ไม่ต้องการอะไรมากมายเลยจริงๆ

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

แต่สุดท้ายก็ยังเหมือนเดิม

 

.....

.....

 

มาม๊า : น้องนนท์อายุกี่ขวบแล้วครับ

นนท์ : 4 ขวบ (พร้อมชูนิ้วทีละนิ้วจนครบ 4 นิ้ว)

มาม๊า : 4 ขวบแล้ว โตรึยัง

นนท์ : โตแย้ว

มาม๊า : พูดรู้เรื่องรึยัง

นนท์ : ม่ายยู๊เยื่อง 5555

 

4 ขวบแล้วคร้าบ

 

วันเกิดของหนูปีนี้

มาม๊าคงจะไม่ขออะไรมาก

แค่ขอขอบคุณที่หนูมาเกิดเป็นลูกมาม๊า

ทำให้มาม๊าได้มีโอกาสเป็น "แม่" แบบที่หลายๆคนอาจจะไม่เคยมีโอกาสได้สัมผัส

โลกนี้ดูมีความหมายขึ้นเยอะตั้งแต่มีหนูเข้ามาในชีวิตมาม๊า

และมาม๊าก็ไม่เคยคิดว่าชีวิตมาม๊าจะมีค่ากับใครได้มากเท่านี้เลย

แล้วเราจะทำทุกวันให้มีค่าที่สุดด้วยกันนะครับ

 

 

 

     Share

<< สมองกลับความอยาก >>

Posted on Tue 28 Aug 2007 20:30

 

 
  
 






ผลสแกนลายนิ้วมือ
พี่นนท์กับน้องนะจัง
ซ่อมแล้วซ่อมอีก
ถวายพระพร
ของขวัญวันครบรอบแต่งงาน
เรื่องบนถนน
เทคนิคพี่รักน้อง
แม่ท้องจอมขี้เกียจ
"พี่"นนท์
คนแพ้ท้อง
ต้อนรับความเปลี่ยนแปลง
หนูอยากมีน้อง
บอดี้การ์ดหน้าจืด
ชีวิตคือการเปลี่ยนแปลง
ไข่เป็ดจอมยุ่ง
Cooking Class
หายแล้ว
ป่วย
ความอยาก
4 ขวบแล้วคร้าบ
สมองกลับ
...แม่...
ไม่ใช่ลูกช้านนน
"อย่ามายุ่งกับชั้น"
ป๋านนท์
ป้าหมอคนใหม่
ลูกสมุน
สูญเสียซ้ำสอง
ปากไม่ค่อยดี
ไปเยี่ยมคุณย่าทวด
ผลไม้กระป๋อง
ป่วย
ถ่ายรูปติดบัตร
จนมุม
ภารกิจของปอคุง
เมียหลวง - เมียน้อย
เสียรู้จนได้
เหลือเพียงแค่ความทรงจำ
ไปวัดกับเด็กปากจัด



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn