ต้อนรับความเปลี่ยนแปลง

 

เพิ่งจะเขียนเรื่องเปลี่ยนงานไปเมื่อวันก่อน

ตอนนี้ชีวิตก็มีความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่อีกแล้ว

โชค 2 ชั้นเลยนะเนี่ย

ถ้านายใหม่ยอมให้พ้นโปรนะ 5555

 

+++++

 

ช่วงนี้อาการของมาม๊าก็ยังปกติดีอยู่

ไม่ได้แพ้ท้องแบบถึงขั้นอาเจียนหรือคลื่นไส้

แค่รู้สึกเฝื่อนๆในปาก ปวดหัว เวียนหัว ปวดหลัง และก็ท้องอืดเท่านั้น 

เวลากินข้าวหรือของคาวแล้วมันไม่อร่อยเลยซักกะนิด

ใจอยากกินแต่ของหวานๆหรือไม่ก็พวกเผ็ดๆแซ่บๆไปเลย

แต่เพื่อลูกก็พยายามห้ามใจตัวเองไม่ให้กิน

เมื่อวานทนไม่ไหวจริงๆเลยแอบกินขนมจีนแกงเขียวหวานไปจานนึง

พออิ่มก็รู้สึกผิดเลยโทรไปบอกปะป๊า

ปะป๊าบอกว่าอย่ากินอีกเลย เดี๋ยวลูกดิ้นหนีพริกไม่ทัน 5555

โอ๊ย...ทรมานจริงๆ

ปกติมาม๊าเป็นคนชอบกินเผ็ดมากๆซะด้วยสิ T T

 

ต้อนรับความเปลี่ยนแปลง

 

แต่ยังไงท้องที่แล้วก็ทนมาได้

ท้องนี้ก็ต้องทนได้สิเนอะ หุหุ

 

+++++

 

สำหรับพี่นนท์ก็ยังถามถึงน้องทุกวัน

"มาม๊าคอดน้องวึยัง ทำไมน้องยังไม่ออกมาอีกอ่ะ"

โอ๊ย....แค่ 6 สัปดาห์มานก็จะเอาน้องออกมาเล่นแล้ววุ้ย 555

 

ต้อนรับความเปลี่ยนแปลง

 

แต่สิ่งที่มาม๊าปลื้มใจก็คือ

มาม๊าไม่ได้ยินหนูพูดถึงน้องแบบไม่รักน้องอีกเลย

(อันนี้ไม่นับเมื่อวันก่อนที่หนูบอกว่า "น้องนนท์จะแก้งน้อง จะตีน้องด้วย" นะ 555)

ตอนนี้ที่มาม๊ารู้สึกได้ก็คือ

หนูกำลังอยากมีน้องอย่างที่เคยพูดไว้จริงๆ

อย่างวันก่อนมาม๊านั่งแปรงฟันให้หนูแล้วพูดขึ้นมาว่า

"อีกหน่อยหนูก็จะเป็นพี่นนท์แล้ว เป็นพี่ชายคนเก่งของน้องแล้วน๊า"

หนูยิ้มกริ่มแบบภูมิใจแล้วก็กระเด้งตัวขึ้นมานั่งทันที

"น้องนนท์จะแปงฟันให้น้องด้วย จะอุ้มน้องเดิน แย้วก็จะป้อนนมน้องด้วยนะมาม๊า"

 

ต้อนรับความเปลี่ยนแปลง

 

เมื่อวานเย็นมาม๊ากลับบ้านไปเห็นหนูกำลังงอแงง๊องแง๊งกับป้า

พอเห็นหน้ามาม๊าหนูก็จัดการฟ้องทันที

"น้องนนท์ตกวถเข็น เฮียมาเข็นวถแย้วน้องนนท์ตกอ่ะ"

ป้าธรรมก็เลยพูดขึ้นมา

"ก็ไปปีนรถเข็นเล่นมันก็ตกสิ เลิกเล่นได้แล้ว เก็บไปดีกว่าเดี๋ยวมันพังแล้วน้องไม่ได้ใช้"

สีหน้าหนูเปลี่ยนไปทันที

หนูรีบพยักหน้าแล้วหันมาบอกมาม๊า

"เอาไปเก็บเยย น้องนนท์อยากให้น้องได้นั่งวถเข็น

แย้วน้องนนท์จะเป็นคนเข็นวถให้น้องนั่งนะมาม๊า" ^^

 

ต้อนรับความเปลี่ยนแปลง

 

อย่างที่เพื่อนๆหลายคนเคยพูดไว้

ว่ามาม๊ากับหนูเป็นคู่แม่-ลูกที่ติดหนึบกันมาก

และมาม๊าก็ภูมิใจที่ได้เป็นทั้งแม่และเพื่อนสนิทของหนูมาตลอด

ตั้งแต่หนูอายุ 3 เดือน

เราก็ไปไหนมาไหนด้วยกันแค่ 2 คนเป็นส่วนใหญ่

ดังนั้นหนูถึงเป็นเด็กที่ติดแม่มากๆซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

แต่ตอนนี้มาม๊าเป็นห่วงความรู้สึกตรงนี้ของหนูจัง

 

ต้อนรับความเปลี่ยนแปลง

 

ก่อนนอนเมื่อคืนเรานั่งคุยกัน

 

มาม๊า : อีกหน่อยเราก็ไม่ได้ไปไหนมาไหนกันแค่ 2 คนแล้วนะ หนูเสียใจมั้ยลูก

นนท์ : (หน้าเสีย) เจี๋ยใจ.....ทำไมเวาจะไม่ได้ไปไหนกันจ๋องคนแย้วอ่ะมาม๊า

มาม๊า : ก็อีกหน่อยเราก็ต้องมีน้องไปด้วยเป็น 3 คนงัย

นนท์ : (ยิ้ม) ไม่เจี๋ยใจ.....น้องนนท์จะกอดน้องตาหยอดทางเยยนะมาม๊า

ถ้าน้องนนท์นั่งหน้าก็ให้น้องนั่งหน้าด้วย ถ้าน้องนนท์นั่งหยั๋งก็ให้น้องนั่งหยั๋ง

น้องนนท์จาได้อุ้มน้อง ได้กอดน้องตาหยอดทางเยยนะๆๆๆ"

 

^__^

 

ดีใจจังที่ได้ยินหนูพูดแบบนี้

ไม่รู้เหมือนกันว่าหนูจะทำได้อย่างที่พูดหรือเปล่า

แต่อย่างน้อยมาม๊าก็สัมผัสได้จากคำพูดของหนู

ว่าหนูก็ยินดีต้อนรับน้องอย่างเต็มใจ

แสดงว่าน้องน่าจะมาในเวลาที่เรา "พร้อม" แล้วสินะ?

 

 

 

     Share

<< หนูอยากมีน้องคนแพ้ท้อง >>

Posted on Fri 5 Oct 2007 11:20

 

 
  
 






Update
เรื่องแปลกๆ
วันหยุดที่ผ่านมา
ฟันผุซะแล้ว
เรื่อยเปื่อย
พ่อลูกอลเวง
ระหว่างเรา
อาลัย
ผลอัลตร้าซาวด์
ผลสแกนลายนิ้วมือ
พี่นนท์กับน้องนะจัง
ซ่อมแล้วซ่อมอีก
ถวายพระพร
ของขวัญวันครบรอบแต่งงาน
เรื่องบนถนน
เทคนิคพี่รักน้อง
แม่ท้องจอมขี้เกียจ
"พี่"นนท์
คนแพ้ท้อง
ต้อนรับความเปลี่ยนแปลง
หนูอยากมีน้อง
บอดี้การ์ดหน้าจืด
ชีวิตคือการเปลี่ยนแปลง
ไข่เป็ดจอมยุ่ง
Cooking Class
หายแล้ว
ป่วย
ความอยาก
4 ขวบแล้วคร้าบ
สมองกลับ
...แม่...
ไม่ใช่ลูกช้านนน
"อย่ามายุ่งกับชั้น"
ป๋านนท์
ป้าหมอคนใหม่
ลูกสมุน
สูญเสียซ้ำสอง
ปากไม่ค่อยดี
ไปเยี่ยมคุณย่าทวด



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn