ซ่อมแล้วซ่อมอีก

 

รูปวันนี้หล่อไปนิดนึง

ถ่ายไว้ในวันงานคริสต์มาสของโรงเรียนเมื่อ 2 เสาร์ที่แล้ว

 

ซ่อมแล้วซ่อมอีก

 

ปีนี้หนูเก่งขึ้นเยอะเลย

มาม๊าพาไปส่งไว้กับคุณครูที่ห้องก็ไม่ร้องไห้

ตอนหนูเต้นบนเวทีแล้วมองลงมาเห็นปะป๊ากับมาม๊าที่ด้านล่างก็ไม่ร้องไห้

แถมพอเต้นเสร็จก็ลงมานั่งกินโต๊ะจีนด้วยกันอย่างเรียบร้อย

พอถึงวินาทีที่หนูโตขึ้นแล้วจริงๆ

มาม๊ากลับรู้สึกใจหายและโหยหาเสียงร้องไห้ของเจ้าลูกแหง่เมื่อปีที่แล้วอีกครั้ง

 

ซ่อมแล้วซ่อมอีก

 

ปีนี้คุณครูตัดปัญหาเรื่องชุดของเด็กๆด้วยการซื้อชุดสำเร็จไปเลย

นอกจากจะได้ราคาที่ถูกลงมากๆแล้ว

ชุดยังค่อนข้างพอดีตัวกับเด็กๆแต่ละคนด้วย

ไม่เหมือนปีที่แล้วที่หนูใส่ชุดกวางเรนเดียร์ที่คุณครูสั่งตัดมา

สงสัยหิมะจะละลายไปก่อนตัดเพราะเป็นกวางหนีน้ำกันทุกคน

ขากางเกงลอยอยู่แถวๆหน้าแข้ง

เป็นแฟชั่นกวาง 3 ส่วนที่กิ๊บเก๋มั่กๆ 555

 

ซ่อมแล้วซ่อมอีก

 

การแสดงชุดของหนูเด็กเยอะไปหน่อย

เกือบ 30 คนได้มั๊ง

ผู้ปกครองอีกอย่างน้อย 30 ชีวิตก็รุมถ่ายรูปกับวีดีโออยู่ที่หน้าเวที

มาม๊าเลยได้มุมไม่ดีเลย

ลูกก็โดนบัง แม่ก็โดนบัง

ปะป๊าก็เลยยกกล้องวีดีโอสูงๆเพื่อหลบผู้ปกครองที่ยืนบังอยู่ข้างหน้า

ดีมากค่ะปะป๊า

แต่ทำไมถึงลืมกดหน้ากล้องลงด้วยล่ะคะเนี่ย

เอาคลิปมาดูที่บ้านแล้วอยากจะกระโดดขย้ำคอปะป๊าจริงๆ

ถ่ายมาเห็นแต่แขนหนูไหวๆกับป้ายด้านหลังเวทีเองอ่ะ T T

 

ซ่อมแล้วซ่อมอีก

 

แต่แล้ว 1 อาทิตย์ถัดมาก็ได้รับข่าวดี

คุณครูบอกว่าหนูต้องแสดงเหมือนเดิมอีกรอบเพราะที่โรงเรียนมีงานปีใหม่

มาม๊ายอมลงทุนไปขอลางานครึ่งวันกับหัวหน้าทั้งๆที่ยังไม่พ้นโปรฯ

ด้วยความมุ่งมั่นว่าคราวนี้ต้องไปถ่ายวีดีโอซ่อมมาใหม่ให้จงได้

 

ซ่อมแล้วซ่อมอีก

 

คราวนี้ได้มุมเจ๋งเป้งที่หน้าเวทีเลยล่ะ

มาม๊าเริ่มกดวีดีโอถ่ายเด็กๆตั้งแต่เริ่มเดินขึ้นเวที

อยู่ดีๆก็มีเพื่อนผู้ปกครองคนนึงเดินปรี่เข้ามายืนชวนคุยอยู่ข้างๆ

มาม๊ากำลังถ่ายวีดีโออยู่ไม่มีอารมณ์จะคุยด้วย

แล้วก็อยากได้ยินเสียงบรรยากาศรอบๆมากกว่าเสียงคนมาชวนคุยโน่นคุยนี่อยู่ได้

มาม๊าก็เลยกดปิดวีดีโอแล้วเดินหนีไปโดยอ้างกับเค้าว่ามุมนี้ไม่ค่อยดีเลย

มาม๊านี่มารยาทแย่จังเลยเนอะ >_<"

 

ซ่อมแล้วซ่อมอีก

 

สำเร็จค่ะ....ชีไม่ตามมา

มาม๊ายกกล้องขึ้นถ่ายวีดีโอต่ออย่างสบายใจ

หนูเห็นมาม๊าอยู่ด้านล่างก็รีบยิ้มหวานใส่กล้องเลยด้วย

มันช่างเพอร์เฟคจริงๆ

 

ซ่อมแล้วซ่อมอีก

 

แต่ก็รู้สึกแปลกๆเหมือนกันแฮะ

ทำไมถ่ายๆอยู่กล้องก็เข้าสู่โหมด Standby ซะอย่างนั้น

เป็นอย่างนี้อยู่ 3 ครั้ง

สงสัยกล้องมาม๊าใกล้จะไปแล้วล่ะมั๊ง

ยังไงก็รอให้จบวันนี้ก่อนไปเถอะนะ

 

ซ่อมแล้วซ่อมอีก

 

พอหนูเต้นจบมาม๊าก็เริ่มรู้สึกแปลกมากขึ้น

ทำไมพอกดหยุดถ่ายกล้องมันกลับถ่ายล่ะเนี่ย

ความฉลาดเริ่มเข้ามาครอบงำความซื่อบื้อที่มีอยู่เต็มหัว

ที่แท้ตรูก็ไม่ได้กดถ่ายมันเลยตั้งแต่ปลีกตัวจากผู้ปกครองคนนั้นนี่นา

โธ่ว๊อย....เจ็บใจจริงๆ

แล้วยังงี้จะไปโทษใครได้ล่ะนอกจากโทษตัวเอง T T

 

ซ่อมแล้วซ่อมอีก

 

นอกจากจะไม่ได้คลิปซ่อมของหนูแล้ว

ยังต้องมานั่งเจ็บใจตัวเองอีกตั้งหลายวัน

กลับมานั่งดูคลิปที่ปะป๊าถ่ายไว้เมื่อวันก่อนแล้วก็เริ่มรู้สึกว่า

มีแขนให้ดูก็ยังดีกว่าไม่เห็นอะไรเลยล่ะวะ

นี่ล่ะน๊าคนเรา 5555

 

 

     Share

<< ถวายพระพรพี่นนท์กับน้องนะจัง >>

Posted on Thu 27 Dec 2007 16:43

 

 
  
 






กลับสู่ชีวิตปกติ
ปัญหาของคนเป็นพี่
ตัวเหลืองเป็นเหตุ
Welcome Home
วันที่ 3
วันที่ 2
ฉันรักเธอทั้งที่ไม่รู้จัก ฉันรักเธอตั้งแต่แรกพบหน้า
ใกล้เข้ามาทุกที
Update
เรื่องแปลกๆ
วันหยุดที่ผ่านมา
ฟันผุซะแล้ว
เรื่อยเปื่อย
พ่อลูกอลเวง
ระหว่างเรา
อาลัย
ผลอัลตร้าซาวด์
ผลสแกนลายนิ้วมือ
พี่นนท์กับน้องนะจัง
ซ่อมแล้วซ่อมอีก
ถวายพระพร
ของขวัญวันครบรอบแต่งงาน
เรื่องบนถนน
เทคนิคพี่รักน้อง
แม่ท้องจอมขี้เกียจ
"พี่"นนท์
คนแพ้ท้อง
ต้อนรับความเปลี่ยนแปลง
หนูอยากมีน้อง
บอดี้การ์ดหน้าจืด
ชีวิตคือการเปลี่ยนแปลง
ไข่เป็ดจอมยุ่ง
Cooking Class
หายแล้ว
ป่วย
ความอยาก
4 ขวบแล้วคร้าบ
สมองกลับ
...แม่...



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn