ว่าจะเขียนเรื่องนี้เก็บไว้ให้หนูอ่านตั้งนานแล้ว

แต่ก็ลืมทู๊กที

วันนี้ไม่ลืมแล้วก็ต้องรีบเขียน

ไม่งั้นเดี๋ยวลืมอีกว่าจะเขียน แล้วก็จะลืมเขียนอีก 5555

+++++

ด้วยคำแนะนำของน้าเจตน์แห่งบ้านแพะ

มาม๊าก็เลยจับหนูไปสแกนลายนิ้วมือเมื่อปลายเดือนกันยายนปีที่แล้ว

จุดประสงค์ก็เพื่อที่จะได้รู้ถึงพื้นฐานสมองและการเรียนรู้ของหนูให้มากขึ้น

เราจะได้ส่งเสริมหนูในด้านต่างๆได้อย่างถูกทางกว่านี้

ค่าใช้จ่ายในการสแกน 6,000 บาท

นอนคิดคนเดียวอยู่หลายคืนก็ยังรู้สึกว่าแพงจัง

แต่พอไปปรึกษาปะป๊าว่าจะไปทำดีมั้ย

ปะป๊ากลับบอกว่าทำไปเลยไม่เห็นแพง

ไม่ใช่ว่ามีตังค์เหลือเฟือ

แต่ลองเทียบกับการที่เราส่งลูกไปเรียนดนตรี ศิลปะ กีฬา ลองผิดลองถูกไปเรื่อยๆสิ

ลูกไปเรียนแล้วจะชอบหรือเอาจริงเอาจังแค่ไหนก็ยังไม่รู้

ถ้าไปสแกนแล้วรู้ความชอบของลูกได้จริงก็ถูกกว่าไปเสียค่าเรียนแบบนั้นตั้งเยอะ

เออ.....ก็จริงของปะป๊าแฮะ

วันสแกนหนูไปกับลุงปลาแล้วก็มาม๊า

ในห้องสแกนมีคนสิงคโปร์ 2 คน

ตอนแรกหนูดูกลัวๆเค้าแต่พอเค้าถามว่า What is your name?

หนูก็ตอบเบาๆว่า "น้องนนท์"

5555 เกือบใช้ได้แล้วลูก

ถึงจะพูดคนละภาษาแต่อย่างน้อยก็ตอบตรงกับที่เค้าถามล่ะฟระ 5555

เหมือนจะกลัวแต่พอเห็นอุปกรณ์ที่ใช้สแกนของเค้าก็คงลืมกลัว

หนูไปนั่งนิ่งๆให้เค้าถ่ายรูปแล้วก็สแกนนิ้วทีละนิ้วอย่างสนอกสนใจ

หลังจากนั้น 1 เดือนก็ให้พ่อกับแม่ไปฟังผลสแกน

พร้อมกับรับสมุดรายงานผลมาเก็บไว้เป็นข้อมูลต่อไป

ดูหน้าตาเด็กบนหน้าปกตอนกลัวคนต่างชาติสิ 5555

วันฟังผลมาม๊าไปกับปะป๊า 2 คน

ผลที่ออกมาจะแบ่งเป็น 4 ด้าน ดังนี้

1) Multiple Intelligence

2) Left vs. Right Brian Bias

3) Learning Style

4) Learning & Communication Character

ผู้เชี่ยวชาญที่เป็นสิงคโปร์ถามมาม๊ากับปะป๊าคำถามแรกเลย

ว่าคุณคิดว่าลูกคุณเป็นเด็กที่ดื้อมากกว่าซน หรือว่าซนมากกว่าดื้อ

ทั้งมาม๊าและปะป๊าตอบเหมือนกันคือ

"ดื้อมากกว่าซน"

เค้ายิ้มแล้วก็บอกว่าเราคิดผิดแล้ว

หนูน่ะเป็นเด็กที่ไม่ดื้อเท่าไหร่หรอก แต่ว่าซนมากๆ เรียกได้ว่าแทบจะไม่เคยอยู่นิ่งเลย

เนื่องจากหนูเป็นเด็กที่ใช้สมองซีกขวามากกว่าซีกซ้าย

เด็กที่ใช้สมองซีกซ้ายมากกว่าจะเป็นเด็กที่มีเหตุมีผล มีหลักการ มีการวางแผนที่ดี

แต่ข้อเสียก็คือมักจะเป็นเด็กที่ดื้อ ไม่ยืดหยุ่น และไม่ค่อยยอมรับความเห็นของคนอื่น

ส่วนเด็กที่ใช้สมองซีกขวามากกว่าจะเป็นเด็กที่มีจินตนาการสูง ช่างคิด เข้าใจง่าย

ส่วนข้อเสียก็คือเป็นคนอ่อนไหว และใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผลในการตัดสินใจ

และจากแถบสีแดงด้านล่างซึ่งแสดงถึงพื้นฐานสมองของหนู

จะเห็นว่าแท่งที่สูงที่สุดคือ Creative Ability กับ Operating  Ability

ซึ่งก็หมายความว่าหนูเป็นเด็กที่มีความคิดสร้างสรรค์สูง

และมีความสามารถในการเคลื่อนไหวและควบคุมร่างกายสูง

พูดง่ายๆก็คือช่างคิดและซน (ชิบเป๋ง) นั่นเอง 555

+++++

ส่วนต่อมาเป็น Multiple Intelligence ซึ่งมีอยู่ทั้งหมด 8 ด้าน

1) Logical - Mathematics Intelligence : ตรรกะและคณิตศาสตร์

2) Linguistic Intelligence : ภาษาและการสื่อสาร

3) Intrapersonal Intelligence : การเข้าใจตนเอง

4) Interpersonal Intelligence : การเข้าใจผู้อื่นและมนุษยสัมพันธ์

5) Bodily - Kinesthetic Intelligence : ร่างกายและการเคลื่อนไหว

6) Visual - Spatial Intelligence : มิติสัมพันธ์และการสร้างจินตภาพ

7) Musical Intelligence : ดนตรีและจังหวะ

8) Naturalist Intelligence : การเข้าใจธรรมชาติ

ผลที่ออกมาแสดงให้เห็นว่า

ข้อ Interpersonal ของหนูนั้นสูงที่สุด

ซึ่งก็หมายความว่า

หนูเป็นเด็กที่มีมนุษยสัมพันธ์ดี เข้าใจความรู้สึกผู้อื่น สังเกตุอารมณ์คนอื่นได้ดี

ผู้เชี่ยวชาญบอกว่าถ้ามาม๊าอารมณ์เสีย

หนูก็จะสามารถจับอารมณ์ของมาม๊าได้โดยไม่ต้องบอก (จริงเหรอฟระ??)

มาม๊าถามเพิ่มเรื่องมนุษยสัมพันธ์ของหนู

เพราะเท่าที่สังเกตุดูเวลาหนูเจอคนแปลกหน้า

หนูจะมุดๆมาม๊าและดูกลัวๆซะมากกว่าจะวิ่งเข้าใส่

แต่พอผ่านไปซักพักก็จะไปคุยเล่นกับคนแปลกหน้าได้อย่างสนิทสนม

ผู้เชี่ยวชาญก็เลยเปิดกราฟแดงๆหน้าก่อนให้ดูอีกครั้ง

แล้วอธิบายว่าเนื่องจากกราฟแดงๆแท่งสุดท้ายของหนู

ซึ่งก็คือ Observation Ability ที่ค่อนข้างสูงอยู่เหมือนกัน

มันแสดงให้เห็นว่าหนูเป็นเด็กที่ไม่วิ่งเข้าใส่ใคร

แต่จะแอบสังเกตุพฤติกรรมของคนๆนั้นก่อนว่ามาดีหรือร้าย

ถ้าดีก็จะถือว่าผ่านแล้วก็สนิทสนมกับเค้าได้ทันที

ในสมุดรายงานผลระบุไว้ว่า

แท่งที่ยาวที่สุด 4 แท่งถือว่าเป็นความสามารถที่โดดเด่นของหนูซึ่งก็คือ

อันดับ 1 : Interpersonal

อันดับ 2 : Bodily - Kinesthetic

อันดับ 3 : Logical - Mathematics และ Musical

อันดับ 4 : Visual - Spatial

ส่วนแท่งที่สั้นที่สุดคือ Intrapersonal ซึ่งก็ไม่ได้ถือว่าต่ำจนเกินไป

แต่ก็แสดงให้เห็นว่าหนูมีข้อด้อยเรื่องความเชื่อมั่นในตนเองและความเข้าใจตนเอง

พ่อแม่ก็สามารถช่วยส่งเสริมได้ด้วยการแสดงความชื่นชมเวลาหนูทำสิ่งต่างๆได้เอง

ให้หนูได้แสดงความคิด/ความรู้สึกของตนเองและพยายามเชื่อมั่นในสิ่งที่หนูทำ

ค่อยๆเพิ่มเข้าไปทีละนิดจนกว่าจะไม่เป็นข้อด้อยในที่สุด

+++++

ข้อนี้เป็นคำตอบของคำถามที่มาม๊าเคยสงสัยมานานแล้ว

ตอนที่มาม๊าส่งหนูไปเรียนดนตรีที่มหิดล

หนูเป็นเด็กคนเดียวที่ไม่สามารถเข้าไปเรียนในห้องโดยไม่มีพ่อแม่เข้าไปด้วยได้

ตลอดเวลา 3 เดือนที่มาม๊าต้องเข้าไปเรียนกับหนูทั้ง 12 ครั้ง

มาม๊าเองก็หงุดหงิดและสงสัยเหมือนกันว่าทำไมเด็กคนอื่นไม่มีปัญหาเรื่องนี้กันเลย

พอมาม๊ารู้ผลข้อนี้แล้ว

มาม๊าก็เลยคุยกับปะป๊าว่าเราจะไม่ส่งลูกไปเรียนพิเศษที่ไหนอีก

จนกว่าหนูจะมีความเชื่อมั่นในตนเองและมีความพร้อมมากกว่านี้

ผู้เชี่ยวชาญบอกว่าในภาพรวมแล้ว

กราฟของหนูไม่มีด้านไหนที่ต่ำเกินไปเลย

ดังนั้นด้วยพื้นฐานสมองที่มีมาแต่กำเนิด

หนูสามารถเรียนรู้ได้ทุกด้านทุกสาขาอาชีพ

โตขึ้นจะเป็นอะไรก็คงเรียนได้แบบไม่ต้องเคี่ยวเข็ญมากนัก

แต่ที่สำคัญคือพ่อแม่ต้องไม่บังคับ

ต้องให้หนูเป็นคนเลือกเอง

เพราะด้วยการใช้สมองด้านขวาที่มากกว่าด้านซ้าย

ถ้าพ่อแม่บังคับหนูก็คงจะเรียนไปให้พ่อแม่จนจบได้

แต่สุดท้ายหนูก็อาจจะไม่ประกอบอาชีพตามที่เรียนมา

แต่กลับจะไปทำงานในด้านที่ตัวเองชอบมากกว่านั่นเอง

+++++

ส่วนเรื่อง Learning Style ของหนู

ในสมองส่วนหน้าซึ่งควบคุมพฤติกรรมและลักษณะนิสัยที่โดดเด่นนั้น

ผลออกมาคือ

หนูเป็นเด็กที่มี Phychological Capability สูงกว่า Planning Capability

ดังนั้นหนูจะเป็นเด็กที่ชอบเสี่ยง มีความกล้าและความมั่นใจในการกระทำ

และจะมีคำถามว่า "ทำไม" ในทุกๆสิ่งที่ตัวเองต้องทำ

วิธีการเรียนรู้ที่เหมาะกับหนูนั้น

คือการเรียนรู้แบบให้ลงมือปฏิบัติหรือทดลอง

ซึ่งจะได้ผลมากกว่าที่จะให้หนูนั่งฟังหรือมองภาพอย่างเดียว

ดังนั้นถ้านำเอาผลข้อนี้ไปสัมพันธ์กับผลข้ออื่นๆที่ผ่านมาแล้ว

ก็พอจะได้ภาพเลาๆว่า

ด้านกีฬา - หนูจะชอบกีฬาที่ค่อนข้างเสี่ยง ใช้ความเร็ว ใช้แรงเยอะๆ

ด้านดนตรี - หนูจะชอบเครื่องดนตรีที่ต้องใช้การเคลื่อนไหวของร่างกายมากๆ

หรือใช้แรงเยอะๆในการเล่น เช่น กลอง ฉาบ หรือเครื่องตีทั้งหลาย

ด้านศิลปะ - หนูจะชอบศิลปะที่ต้องลงมือทำ เช่น การปั้น การแกะสลัก เป็นต้น

เรื่องชอบความเสี่ยงเนี่ยมาม๊าก็เห็นมาแล้วเหมือนกัน

เพราะหนูชอบเล่นไฟเป็นชีวิตจิตใจ

ไม่กลัวเลยที่จะจุดไฟ จุดธูป นั่งเล่นเทียน ไม่ว่ามาม๊าจะดุไปแล้วกี่ครั้งก็ตาม

สุดท้ายคือเรื่องการเล่นของหนูนี่แหละ

มาม๊าเล่าให้ผู้เชี่ยวชาญฟังว่าหนูชอบเล่นโดยเอาหนังสือมาต่อๆกันเป็นทางให้รถวิ่ง

แล้วก็เอากรวยมาตั้ง เอาไม้กั้นมาวาง ทำเป็นสะพานบ้าง ห้างสรรพสินค้าบ้าง

ที่จอดรถบ้าง หรือเป็นสถานที่อื่นๆบ้าง

เล่นแบบนี้ทุกวันโดยเปลี่ยนแบบการต่อไปทุกวัน

ผู้เชี่ยวชาญบอกว่าเป็นการเล่นที่สร้างสรรค์มากๆ

แสดงให้เห็นถึงจินตนาการของหนู

แล้วก็แนะนำว่ามาม๊าควรจะถ่ายรูปแบบที่หนูต่อไว้ในแต่ละวัน

แล้วเอามาติดฝาผนังเพื่อให้หนูดูความคิดของตัวเองที่พัฒนาซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อเวลาผ่านไปมากขึ้น

มันจะช่วยส่งเสริมให้หนูคิดและมีจินตนาการที่ล้ำลึกขึ้นเรื่อยๆ

เพราะหนูได้เห็นพัฒนาการของความคิดตัวเองที่แสดงออกมาจากการเล่นในทุกวัน

+++++

สรุปแล้วที่มาม๊าเคยสงสัยก่อนมาสแกนว่าหนูเป็นเด็กที่ดื้อมากกว่าซนนั้น

มาม๊าก็ได้คำตอบแล้วล่ะว่าหนูไม่ได้ดื้อนักหรอก

แต่ว่าทุกอย่างที่หนูทำต้องมีเหตุผลสนับสนุนเท่านั้นเอง

ดังนั้นเวลามาม๊าสอนก็ต้องพยายามยกตัวอย่างแล้วก็ให้เหตุผลประกอบการสอน

ว่าทำไมสิ่งนั้นถึงควรทำ สิ่งนี้ถึงไม่ควรทำ

ถ้าจับจุดได้อย่างนี้แล้วก็จะไม่รู้สึกว่าหนูดื้อนักหรอก -_-"

+++++

6,000 บาทถือว่าคุ้มมั้ย

สำหรับปะป๊าและมาม๊าถือว่าคุ้ม

แต่สำหรับพ่อแม่ที่เลี้ยงลูกเองอย่างใกล้ชิดและมีจิตวิทยาดีอยู่แล้ว

ก็อาจจะรู้จักตัวตนของลูกและมีจิตวิทยาในการเลี้ยงลูกได้เองโดยไม่ต้องไปสแกน

ดังนั้นโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ 555

+++++

edit

18/01/08

ขอเพิ่มข้อมูลไว้ในหน้านี้แล้วกันนะคะ

สำหรับผู้ที่สนใจจะทำสแกนลายนิ้วมือแบบนี้

ลองเข้าไปดูรายละเอียดใน www.mindmax.biz ก่อนนะคะ

เค้าจะมีสัมมนาฟรีให้ไปฟังก่อนตัดสินใจทำด้วยค่ะ

เด็กๆทำได้ตั้งแต่เกิด

ผู้ใหญ่ก็ทำได้แต่อาจจะรู้สึกว่าไม่ค่อยตรงกับตัวเรา

เพราะผู้ใหญ่จะถูกหล่อหลอมด้วยการศึกษาและสิ่งแวดล้อมมาเยอะแล้ว

ทำให้สิ่งที่เราคิด เราเป็นในตอนนี้

ไม่ได้เกิดจากพื้นฐานสมองอย่างเดียวแล้วค่ะ

อ้อ....อีกอย่างนึง

ค่าใช้จ่ายรู้สึกว่าจะสูงขึ้นแล้วนะคะ (เท่าที่เห็นในเวป)

เรื่องนี้ก็ตัวใครตัวมันล่ะค่ะ 5555