วันนี้คงเป็นวันสุดท้ายแล้วสินะ

สำหรับงานศพของเฮียชัย

สามีของน้าเพ็ญแห่งบ้านแพะ

พ่อที่แสนดีของปันปัน

.....

.....

การจากไปอย่างไม่มีวันกลับของผู้ชายคนนี้

ทำให้มาม๊ารู้สึกสะเทือนใจอย่างบอกไม่ถูก

ใครจะนึกว่าความสัมพันธ์ผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยมเล็กๆนี้

จะทำให้คนเรารู้สึกผูกพันกันทางความรู้สึกได้ลึกซึ้ง

ไม่เคยนึกมาก่อนว่าสักวันนึงมาม๊าจะมีเพื่อนชื่อ "เพ็ญ" และ "เฮียชัย"

และจะมีหลานอีกคนที่ชื่อ "ปันปัน"

.....

.....

ระยะเวลาที่รู้จักกันแค่ 2 ปีกว่าๆเท่านั้น

มาม๊ามีโอกาสได้เจอเฮียชัย 5 ครั้ง

ครั้งแรกที่บ้านน้ามีนา

จำได้แม่นเลยว่าเฮียชัยชอบฟังเพลงคลาสสิค

เรานั่งคุยกันเรื่องเพลงคลาสสิคอยู่ตั้งนาน

.....

.....

ครั้งที่ 2 ที่บ้านน้าเพ็ญตอนไปมีทติ้งบ้านแพะ

คราวนั้นเฮียชัยมีธุระข้างนอก

แต่ด้วยความเป็นเจ้าของบ้านที่แสนดี

ก็อุตส่าห์รีบกลับมาดูแลแขกเหรื่อที่มาบ้านเป็นอย่างดี

.....

.....

ครั้งที่ 3 มาม๊าไปเยี่ยมเฮียชัยที่ร้านปันปันทอยส์

หลังจากได้ทราบข่าวว่าเฮียชัยกลับมาพักฟื้นหลังการผ่าตัดสมอง

คราวนั้นเฮียชัยมีสีหน้าสดใสดี

แต่ก็ยังปวดหัวจากแผลผ่าตัดอยู่เยอะ

.....

.....

ครั้งที่ 4 มาม๊าเจอเฮียชัยที่บ้านป้าแอร์

มีทติ้งบ้านแพะอีกเช่นเคย

คราวนี้แทบไม่ได้คุยกับเฮียชัยเลย

เพราะเด็กๆเยอะมากและน้าเพ็ญบอกว่าเฮียชัยปวดหัวก็เลยกลับเร็ว

.....

.....

ครั้งสุดท้าย มาม๊าเจอเฮียชัยที่บ้านน้าเจี๊ยบ

ไม่นึกเหมือนกันว่านั่นจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นเฮียชัย

ภาพเดิมๆที่คุ้นตาในทุกๆมีทติ้งที่เจอ

ถึงเฮียชัยจะดูเชื่องช้าลง

แต่ก็ยังคอยเดินตามปันปันและเด็กๆ

เพื่อดูแลทั้งลูกตัวเองและลูกคนอื่นเหมือนเดิม

+++++

สำหรับเพ็ญและปันปัน

ถึงแม้ว่าเราอาจจะไม่ใช่เพื่อนคนแรกๆที่เพ็ญนึกถึง

แต่ถ้ามีปัญหาอะไรที่สามารถช่วยเหลือได้

เรายินดีช่วยเสมอนะ

และก็ขอชื่นชมในความเข้มแข็งของเพ็ญ

ตลอดเวลาที่เฮียชัยป่วย

เพ็ญไม่เคยทำให้เพื่อนๆต้องรู้สึกทุกข์ใจไปกับสิ่งที่เพ็ญต้องแบกรับเอาไว้เลย

หลายๆครั้งที่เรานั่งอ่านไดฯเพ็ญแล้วน้ำตาไหล

กลายเป็นว่าเพื่อนๆต้องเก็บความอ่อนแอไว้ไม่ให้เพ็ญเห็นมากกว่าซะอีก

.....

.....