ส่งหนูที่โรงเรียนเมื่อเช้า

พี่เก๋รีบเดินออกมารับพร้อมกับอมยิ้ม

ที่แท้ก็จะมาเล่าให้ฟังว่า

"เมื่อวานครูศรีซื้อช็อคโกแล็ตมาให้เด็กๆในห้อง

ครูเอ๊ะก็เอาไปวางไว้บนโต๊ะแล้วบอกว่ายังไม่ให้กิน

พอครูเอ๊ะหันไปเขียนกระดานแป๊บเดียว

หันกลับมาช็อคโกแล็ตหายไป 2 อัน

ครูเอ๊ะถามว่าใครเอาไปก็ไม่มีใครตอบ

ครูเอ๊ะเลยบอกว่าเด็กโกหกจะโดนนางฟ้าจับตัวไปนะ

น้องนนท์กับอาเซนอลก็ค่อยๆยกมือขึ้น

พร้อมกับทำหน้าจ๋อยมากๆเลยค่ะคุณแม่ 5555"

ชักจะแสบขึ้นทุกวันแล้วนะเรา หึหึ

กลับมาบ้านเมื่อวานก็เอาแผลที่ปลายนิ้วชี้ขวามาให้มาม๊าดู

แล้วก็ฟ้องใหญ่

"คูเอ๊ะอ่ะแกว้งเด็ก คูเอ๊ะใจว้าย

น้องนนท์เอามือไปวูบหนังสือ

แว้วคูเอ๊ะวางกรรไกรเอาไว้

มันก็เวยบาดมือเด็กเวย คูเอ๊ะใจว้าย"

ตอนแรกมาม๊านึกว่าครูเอ๊ะตัดกรรไกรแล้วมันไปเข้านิ้วหนู

แต่ถ้าดูจากแผลแล้วก็ไม่น่าจะรุนแรงขนาดนั้น

เช้าวันนี้พอถามพี่เก๋

ก็เป็นอย่างที่มาม๊าสันนิษฐานไว้จริงๆ

แค่กระดาษบาดมือเท่านั้นเอง

อ้ายจอมโวยเอ๊ย 5555

เจ้าตัวเล็กในท้องนี่ก็ใช่ย่อย

วันก่อนมาม๊ากำลังเดินซื้อของกับหนูอยู่ที่จัสโก้

เดินเข็นรถเข็นอยู่ดีๆก็เดินไม่ได้

ขยับแล้วรู้สึกเสียดท้องกับเจ็บซี่โครงไปข้างนึง

หายใจก็เจ็บจนไม่กล้าจะหายใจ

เลยต้องยืนตัวแข็งอยู่ตรงนั้นเกือบ 10 นาที

หนูก็แปลกใจว่าทำไมมาม๊าขยับไม่ได้

พอรู้ว่าเพราะน้องดิ้นไปทับเส้นอะไรก็ไม่รู้

หนูก็รีบมาทำหน้าที่พี่ชายจอมเจ้ากี้เจ้าการทันที

ยกนิ้วชี้มาจิ้มๆๆที่ท้องมาม๊าแบบสั่งสอนสุดฤทธิ์

"นี่เธอ....อย่ามาทำมาม๊าเจ็บแบบนี้นะ

วีบๆขยับไปเยย

ถ้าไม่ไปเดี๋ยวพี่นนท์ชกเวยนะ

มาทำมาม๊าเจ็บแบบนี้ไม่ดีเวยนะ"

อู๊ย....ฟังดูรักน้องปานจะกลืนกินนะนั่น 5555

วันก่อนหนูถามมาม๊า

นนท์ : มาม๊า....ทำไมน้องยังไม่คอดออกมาซักที

มาม๊า : ก็น้องยังตัวเล็กอยู่น่ะครับ ต้องรอให้น้องตัวใหญ่ก่อน

นนท์ : ทำไมน้องตัวใหญ่ แว้วคอดออกมาก็ตัวเว็กอ่ะ

เอ่อ....จริงของมานแฮะ

มาม๊านี่อธิบายไม่รู้เรื่องจริงๆ

สมควรแล้วที่ลูกจะไม่เข้าใจ 555