Update

 

ช่วงนี้มาม๊าเหนื่อยมากๆ

งานที่ทำงานก็เยอะ

แถมต้องเริ่มเคลียร์ๆไว้ก่อนลาคลอด

หัวหน้าให้ลาได้แค่ 2 เดือน

ตอนคลอดหนูมาม๊ายังอยู่ที่บริษัทเก่า

ลาได้ตั้ง 3 เดือนครึ่งแน่ะ

แต่มาที่นี่ก็เกรงใจหัวหน้าเหมือนกันแหละ

มาทำงานไม่ถึงปีก็ลาคลอดซะแล้ว

2 เดือนก็ 2 เดือนฟระ

 

Update

 

ตอนนี้ก็เลยต้องเก็บวันลาไว้ให้มากที่สุด

ตราบใดที่ยังขับรถมาทำงานเองไหว

ก็จะมาทำงานทุกวันจนกว่าจะปวดท้องคลอดนั่นแหละ

จริงๆหมอให้กำหนดวันผ่าคลอดได้แล้วจะได้ไม่ต้องปวด

อาม่าก็เอาดวงมาม๊าไปดูวันคลอดให้เรียบร้อยแล้ว

แต่จริงๆมาม๊ากะว่าจะรอให้ปวดเองแล้วค่อยไปผ่า

ไม่อยากกำหนดดวงของลูก

อยากจะเกิดวันไหนก็เลือกเองดีกว่านะ

เพราะเจ้าของชีวิตคือตัวหนูเองนี่นา

 

Update

 

วันนี้ก็ครบ 32 อาทิตย์เต็มแล้ว

คุณหมอบอกว่าน้ำหนักก็ดี ความดันก็ดี ทุกอย่างปกติดีหมด

ตอนนี้น้ำหนักมาม๊าขึ้นมา 13.5 กิโลกรัม

แต่ถ้าดูข้างหลังจะไม่รู้เลยนะว่าท้อง

เพราะน้ำหนักไปอยู่ที่พุงหมดเลย

แขนขายังเล็กเหมือนเดิม

ปะป๊าบอกว่าดูแล้วเหมือนสีเทาพุงโลยังไงยังงั้น 5555

 

Update

 

น้องชายของหนูน่าจะชื่อน้องน่านนะครับ

ปะป๊า มาม๊า และหนู เรียกน้องว่าน้องน่านตั้งนานแล้วล่ะ

แต่ก็ยังไม่รู้ว่าอาม่ากับอากงจะชอบชื่อนี้รึเปล่าน่ะสิ

มาม๊ากับปะป๊าว่ามันฟังดูไทยๆและหล่อดี

พี่นนท์กับน้องน่าน

คนละจังหวัดเลยวุ้ย อิอิ

 

Update

 

น้องน่านดิ้นเก่งมากๆ

ดิ้นบ่อยและดิ้นแรงมากกว่าหนูเยอะเลย

ขนาดพี่นนท์ดิ้นไม่แรงมาก

ออกมายังลิงซะขนาดนี้

ยังงี้อ้ายเจ้าตัวในท้องจะขนาดไหนกันน๊อ 5555

 

Update

 

ห้องที่เตรียมไว้ก็ยังไม่เรียบร้อยดี

ป้าธรรมทาสีเสร็จตั้งนานแล้ว

แต่ยังไม่ได้เรียกช่างมาติดแอร์

แล้วก็ยังไม่ได้ติดผ้าม่านด้วย

กะว่าจะทำให้เสร็จช่วงสงกรานต์นี้แหละ

ส่วนหนูก็เตรียมตัวเป็นพี่ด้วยการลงไปนอนที่ฟูกบนพื้น

เพราะหนูบอกว่าอยากนอนกอดน้องหลับทุกคืน

มาม๊าก็เลยต้องแยกเตียงกับหนู

ไม่งั้นกลัวน้องตกเตียง

แล้วก็กลัวหนูดิ้นมาเตะแผลผ่าตัดมาม๊าด้วย

มาม๊าคงให้หนูนอนกอดน้องหลับทุกคืน

แต่พอหนูหลับแล้วมาม๊าจะแอบอุ้มน้องไปในเตียงเด็กดีกว่า

ไม่งั้นถ้าให้พี่นนท์เลี้ยงด้วยลำแข้งทุกวันคงแกร็นแน่ๆ 5555

 

Update

 

หนูเปิดเรียนซัมเมอร์มาได้ 2 อาทิตย์แล้ว

มาม๊ายังขับรถไปส่งหนูทุกเช้า

พอบ่ายก็ให้นั่งรถตู้โรงเรียนกลับบ้านเอง

ไปส่งยังไหวแต่เริ่มขึ้นบันไดไปบนห้องเรียนไม่ไหวแล้ว

พอเดินไปถึงตีนบันได

มาม๊าก็เริ่มพูดยอหนูเยอะๆหน่อย

"พี่นนท์เก่งจริงๆเลย เป็นพี่แล้วเดินขึ้นห้องคนเดียวก็ได้

อีกหน่อยน้องน่านเห็นพี่นนท์เก่งแบบนี้ก็ทำตามแน่ๆ"

แค่เนี้ยก็สำเร็จ

หันมาสวัสดีคร้าบแล้วสะพายกระเป๋าเดินขึ้นไปเองเลย 5555

 

Update

 

แค่คิดว่าอีกแค่เดือนกว่าๆก็จะได้เป็นแม่ลูกสอง

มันก็น่าตื่นเต้นใช่ย่อยเลยนะเนี่ย

ถึงจะรู้ว่าความเหนื่อยอย่างแสนสาหัสจะรออยู่ข้างหน้า

แต่ความสุขก็คงมีมากกว่าหลายเท่า

อยากอุ้มเด็กแดงๆ อยากได้กลิ่นตัวกลิ่นผมหอมๆ

อยากจับมือจับเท้าเล็กๆไว้ในอุ้งมือ

อยากได้ยินเสียงเด็กเบบี๋ในบ้านอีกครั้ง

 

.....

.....

 

แต่อย่าไปนึกถึงอีกด้านนึงนะ

ที่จะไม่ได้นอนยาวถึงเช้าไปอีกหลายเดือน

ต้องมานั่งล้างขวดนม เปลี่ยนผ้าอ้อมวันละหลายๆครั้ง

ต้องมารบกับเด็กที่ยังพูดไม่รู้เรื่องอีกหลายปี

ต้องมาห้ามทัพเวลาพี่น้องทะเลาะกัน

โอ๊ย....ไม่เอาแล้ว

ไม่คิดต่อดีกว่า 5555

 

     Share

<< เรื่องแปลกๆใกล้เข้ามาทุกที >>

Posted on Thu 3 Apr 2008 11:33

 

 
  
 






กลับมา (อีกแระ)
Return of the Monkeys !!!
เข้าที่เข้าทาง
กลับสู่ชีวิตปกติ
ปัญหาของคนเป็นพี่
ตัวเหลืองเป็นเหตุ
Welcome Home
วันที่ 3
วันที่ 2
ฉันรักเธอทั้งที่ไม่รู้จัก ฉันรักเธอตั้งแต่แรกพบหน้า
ใกล้เข้ามาทุกที
Update
เรื่องแปลกๆ
วันหยุดที่ผ่านมา
ฟันผุซะแล้ว
เรื่อยเปื่อย
พ่อลูกอลเวง
ระหว่างเรา
อาลัย
ผลอัลตร้าซาวด์
ผลสแกนลายนิ้วมือ
พี่นนท์กับน้องนะจัง
ซ่อมแล้วซ่อมอีก
ถวายพระพร
ของขวัญวันครบรอบแต่งงาน
เรื่องบนถนน
เทคนิคพี่รักน้อง
แม่ท้องจอมขี้เกียจ
"พี่"นนท์
คนแพ้ท้อง
ต้อนรับความเปลี่ยนแปลง



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn