วันที่ 2 ของการเป็นแม่ลูก 2

ความวุ่นวายเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเพราะวันนี้เป็นวันเปิดเทอมของพี่นนท์ด้วย

มาม๊ายังไม่ได้จัดกระเป๋านักเรียนให้เลยด้วยความที่มาโรงพยาบาลอย่างกระทันหัน

เมื่อวานพอฟื้นจากฤทธิ์ยาก็ต้องโทรศัพท์กลับบ้านไปหาป้าธรรม

ว่าให้หยิบอะไรตรงไหนใส่กระเป๋าไปบ้าง

แล้วก็โทรไปหาบอย(คนขับรถตู้)

ให้มารับพี่นนท์ที่บ้านตอนเช้าด้วย

ต้องรอลุ้นกันตัวโก่งว่าพี่นนท์จะยอมขึ้นรถตู้รึเปล่าน่ะสิ หุหุ

+++++ 

เช้าวันนี้มาม๊าปวดแผลตั้งแต่ตื่นนอน

คงเพราะยาหมดฤทธิ์แล้ว

พยาบาลมาถามว่าจะฉีดยาแก้ปวดมั้ย

ก็เลยขอฉีดซักเข็มนึง

พยาบาลแถมยาแก้อักเสบให้อีกเข็มด้วย

แล้วก็มาฉีดยาเข้าเส้นที่เปิดไว้แล้ว

พร้อมกับเดินสายตรงมือซ้ายให้ใหม่

เจ็บชะมัด T T

หมอนพดลเข้ามาเยี่ยมตอน 10 โมงเช้า

มาม๊าบอกหมอว่าคราวนี้ก็คลอดฉุกเฉินอีกแล้ว

คุณหมอยิ้มแล้วบอกว่า

"แต่ก็ดีกว่าคราวที่แล้วเยอะนะครับ"

คุณหมอจำเคสพี่นนท์ได้แม่นเลย

เพราะคุณหมอบอกว่าเคสแบบพี่นนท์ไม่ค่อยเกิดบ่อยๆ

ตอนแรกที่มาฝากท้องน้องน่านคุณหมอจำมาม๊าไม่ได้แล้ว

แต่พอเล่าเคสพี่นนท์ให้ฟังคุณหมอก็ร้องอ๋อเลยล่ะ

+++++

กว่ายาจะหมดขวดก็เกือบเที่ยง

พยาบาลมาเอาสายน้ำเกลือกับสายสวนปัสสาวะออกให้ (เจ็บแสบสุดๆ)

แล้วก็บอกว่าภายใน 2 ชั่วโมงให้ลุกไปปัสสาวะเองให้ได้

แต่ก่อนจะลุกจากเตียงให้กดออดเรียกพยาบาลมาช่วยด้วย

มาม๊าจำได้ว่าท้องที่แล้วตอนลุกเดินครั้งแรกเนี่ย

เจ็บซะยิ่งกว่าตอนผ่าตัดอีก

นึกแล้วยังขยาดอยู่เลย

 อีกซักชั่วโมงต่อมามาม๊าก็เริ่มปวดปัสสาวะ

กดออดเรียกพยาบาลไปแล้วแต่พยาบาลยังไม่มา

เริ่มรู้สึกว่าจะอั้นไม่ไหวก็เลยลุกเดินไปเข้าห้องน้ำเอง

เจ็บน้อยกว่าที่คิดไว้หลายสิบเท่า

รู้งี้ลุกเดินตั้งนานแล้วดีกว่า

+++++

พยาบาลเข้ามาหลังจากมาม๊าปัสสาวะเสร็จไปแล้ว

พยาบาลทำหน้าตกใจมากที่มาม๊าลุกไปเข้าห้องน้ำเองคนเดียว

เพราะพยาบาลบอกว่าแม่ส่วนใหญ่จะหน้ามืดตอนลุกเดินครั้งแรก

แต่โชคดีว่ามาม๊าไม่เป็น

จะหน้ามืดก็ตอนเห็นผู้ชายหล่อๆซะมากกว่า ก๊ากกกก

 หนูก็ยังตื่นมาดูดนมแม่ทุก 3 ชั่วโมง

พยาบาลจะเข็นเตียงหนูมาเลยโดยไม่ต้องบอกล่วงหน้า

เพราะมาม๊าเลือกไว้ว่าจะให้นมแม่ล้วนตั้งแต่ก่อนคลอด

จริงๆเลือกว่าจะเอาลูกไว้กับแม่ตลอด 24 ชั่วโมงด้วย

แต่เอาเข้าจริงก็ต้องฝาก Nursery ไว้บ้าง

เพราะมาม๊ายังเดินเหินไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่

แผลยังเจ็บอยู่เยอะแต่ก็ต้องพยายามเดินเยอะๆ

เพราะยิ่งเดินมากก็ยิ่งเจ็บน้อยลง

ตอนแรกเย็นวันนี้พี่นนท์จะมาเยี่ยมหนูด้วย

แต่เกิดฝนตกแบบมีพายุหนักมากทั้งวันก็เลยไม่ได้มา

มาม๊าโทรไปถามป้าธรรมว่าพี่นนท์งอแงมั้ยกับการไปโรงเรียนวันแรก

ป้าธรรมบอกว่าไม่เลย

ปะป๊าจับแต่งตัวเสร็จตั้งแต่เช้า อาม่าก็ช่วยป้อนข้าวให้

แล้วพี่นนท์ก็ไปยืนรอรถตู้ที่หน้าบ้านตั้งแต่ก่อน 7 โมงเช้า

มาม๊าฟังแล้วน้ำตาจะไหล

สงสารพี่นนท์จังเลยที่ต้องมาเจอกับความเปลี่ยนแปลงกระทันหัน

ทั้งๆที่ตอนแรกมาม๊าตั้งใจว่าจะไปส่งพี่นนท์เองให้ได้ในวันเปิดเทอม

แต่ป้าธรรมบอกว่าที่พี่นนท์ไม่งอแงก็เพราะมาม๊าไม่อยู่

ตกลงว่าจะดีใจหรือเสียใจดีเนี่ย 555