วันนี้มาม๊าตื่นมาเก็บของในห้องแต่เช้า

เตรียมตัวกลับบ้านแต่เนิ่นๆ

โทรไปหาป้าธรรมว่าพี่นนท์เป็นยังไงบ้าง

แล้วก็เป็นไปตามคาด

วันนี้พี่นนท์ร้องไห้งอแงไม่ยอมไปโรงเรียน

นึกแล้วเชียวว่าถ้ามาเห็นน้องแล้วคงจะงอแงแน่ๆ หุหุ

+++++

ป้าธรรมนึกขึ้นได้ก็เลยรีบถามมาม๊า

"คุณปอ...คุณครูน้องนนท์ฝากบอยมาถามว่า

น้องนนท์ไม่มีหนังสือเรียนอนุบาล 2 เหรอ คุณปอซื้อไว้แล้วรึยังอ่ะ"

มาม๊า : อ้าว...ก็ที่อยู่ในถุงบนโต๊ะเครื่องแป้งของปองัย

ที่วันก่อนปอบอกให้พี่ธรรมช่วยเอาใส่กระเป๋าให้นนท์หน่อยอ่ะ

ป้าธรรมหัวเราะงอหายเลย

"อ้าว...อยู่ในถุงเหรอ พี่ไม่รู้ก็เลยหยิบที่อยู่บนโต๊ะไปให้อ่ะ

ก็เห็นมันเป็นหนังสือเรียนเหมือนกันนี่นา"

มาม๊า : อันนั้นมันหนังสือเรียนอนุบาล 1 นะพี่ธรรม ไม่ใช่ของปีนี้น๊า

โถๆๆๆ พี่นนท์ไปโรงเรียนมาแล้ว 3 วัน

แต่ไม่มีหนังสือเรียนอยู่คนเดียวในห้อง

น่าสงสารและน่าอายจริงๆ 555

ตอน 8 โมงเช้าพยาบาลมาเชิญมาม๊าให้ไปอาบน้ำให้หนูที่ห้อง Nursery

พยาบาลคอยยืนข้างๆบอกมาม๊าทีละขั้นตอนว่าให้ทำอะไรบ้าง

นี่ขนาดมีลูกมาแล้วคนนึงก็ยังลืมไปหมดแล้ว

เงอะๆงะๆพอสมควร

ก็อาบน้ำให้เด็กโตมาตั้งนาน

พอมาเจอเด็กตัวเล็กๆใหม่มันก็เกร็งเป็นธรรมดาอ่ะเนอะ

+++++

คุณหมออรดีมาเชิญมาม๊าไปห้อง Nursery อีกครั้งตอน 10 โมง

คุณหมอตรวจร่างกายและพัฒนาการโดยรวมของหนูให้อีกครั้งก่อนกลับบ้าน

คุณหมอบอกว่าให้มาม๊าพักเยอะๆช่วงแรกๆ

ลูกหลับก็ให้รีบหลับตามลูก

สำหรับคนเล็กไม่มีอะไรหรอก แค่กินกับนอน

แต่ลูกคนโตนี่สิที่จะต้องใส่ใจให้มาก

คุณหมอฝากไว้ว่าอะไรที่เคยทำก็ต้องทำให้เหมือนเดิม

เช่น การนั่งรถไปส่งลูกที่โรงเรียน การเอาลูกเข้านอน

ให้ทำให้เหมือนเดิม

มาม๊าถามว่านั่งรถไปส่งลูกได้ด้วยเหรอ

คุณหมอบอกว่าได้ ถ้าแค่นั่งไปใกล้ๆไม่เป็นไร

อะไรที่ไม่เหลือบ่ากว่าแรงก็ให้ทำเหมือนเดิม

มาม๊าจะพยายามทำให้ได้มากที่สุด

แต่จะให้เหมือนเดิมทุกอย่างก็คงเป็นไปไม่ได้จริงๆ

หมอนพดลมาตัดไหมให้มาม๊าตอนเที่ยงกว่าๆ

เหตุการณ์เหมือนท้องที่แล้วเป๊ะเลย

ตอนคุณหมอกำลังตัดไหมก็มีเคสคลอดฉุกเฉินพอดี

คุณหมอต้องรีบตัดรีบไปทุกที

เมื่อตอนคลอดหนูคุณหมอยังถูกตามด้วยเพจเจอร์อยู่

ตอนนี้เปลี่ยนเป็นถูกโทรตามด้วยมือถือแล้ว

แต่ก็โดนตามตอนตัดไหมทั้ง 2 ท้องเลยให้ตายสิ 555

พอบ่ายโมงครึ่งมาม๊าก็ไปอบรม

เกี่ยวกับการดูแลตัวเองหลังคลอดและการดูแลลูกด้วย

นึกว่าจะอบรมแค่แป๊บเดียว

ตั้งเกือบ 2 ชั่วโมงแน่ะกว่าจะเสร็จ

ปะป๊ามารอรับมาม๊าตั้งเกือบชั่วโมงแล้ว

พออบรมเสร็จมาม๊าก็รีบเปลี่ยนชุดแล้วก็เช็คเอ๊าท์ทันที

กว่าจะได้ออกจากโรงพยาบาลก็ 4 โมงเย็นกว่าๆ

จะให้ปะป๊าไปส่งที่บ้านเลยก็เกรงใจ

เพราะปะป๊าต้องขับรถกลับไปรับอาม่าที่ร้านอีก

ก็เลยบอกปะป๊าว่าไปที่ร้านกันเลยก็ได้

ขับช้าๆหน่อยคงไม่เป็นไรหรอก

หนูเลยได้ไปเที่ยวที่ร้านตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลเลยนะเนี่ย

กว่าจะกลับบ้านกันก็หัวค่ำ

พอก้าวเข้าบ้านอาม่ากับปะป๊าก็พาหนูไปจุดธูปไหว้พระและศาลพระภูมิ

ให้ท่านช่วยคุ้มครองให้หนูอยู่เย็นเป็นสุข

แล้วปะป๊ากับมาม๊าก็ต้องรีบขึ้นห้องไปจัดเตียงนอนให้หนู

คลอดฉุกเฉินแบบไม่ได้เตรียมตัวซักทีก็ยังงี้แหละเนอะ 555

ตอนก่อนออกจากโรงพยาบาลเดินผ่านเครื่องชั่งน้ำหนัก

ก็เลยขอชั่งซักหน่อยซิว่าเหลือเท่าไหร่

จากก่อนท้องที่น้ำหนัก 54 กิโลกรัม

ตอนท้องขึ้นมาเป็น 69 กิโลกรัม

หลังคลอดเหลือ

.....

.....

64.85 กิโลกรัม

น้องน่านหนัก 2,980 กิโลกรัม

รวมทุกอย่างแล้วหายไปแค่ 4 กิโลกรัมเอง

เฮ้อ........ที่เหลืออีก 11 กิโลกรัมอยู่ตรงไหนว๊า 555