แป๊บๆน้องน่านก็อายุเดือนกว่าแล้ว

เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ

อีกไม่กี่วันมาม๊าก็ต้องกลับไปทำงาน

ยังหาแม่บ้านมาช่วยป้าธรรมไม่ได้เลย เฮ้อ.....

 

ปัญหาของคนเป็นพี่

 

ต้นเดือนที่ผ่านมา

3 อาทิตย์หลังคลอด

หมอนพดลนัดมาม๊าไปแกะพลาสเตอร์และตรวจแผล

ไม่น่าเชื่อเลยว่าแผลคราวนี้จะเรียบเนียนกว่าคราวที่แล้วอีก

แถมหมอเย็บแก้ที่เคยผ่าเบี้ยวเอาไว้ตอนคลอดพี่นนท์ให้ด้วย

ไว้ลดพุงย้วยๆได้เมื่อไหร่ก็คงใส่บิกินี่โชว์ได้

ถ้ามาม๊าใจถึงนะ 555

 

ปัญหาของคนเป็นพี่

 

ได้มีโอกาสชั่งน้ำหนักอีกครั้งนึง

จาก 64.85 กิโลกรัมเมื่อวันออกจากโรงพยาบาล

3 อาทิตย์ผ่านมาน้ำหนักเหลือ 60 กิโลกรัม

ลดไป 5 กิโลกรัมภายใน 3 อาทิตย์

ยังเหลืออีก 6 กิโลกรัมที่ต้องพยายามต่อไป

รวดเร็วทันใจแบบไม่ต้องไปบอดี้เชฟเลย 555

 

ปัญหาของคนเป็นพี่

 

มาม๊ากับพี่นนท์และก็ป้าธรรมพาน้องน่านไปฉีดวัคซีนตอนครบ 1 เดือน

เป็นวันแรกที่มาม๊าขับรถแล้วก็เป็นวันแรกที่ไปรับพี่นนท์ที่โรงเรียนด้วย

พี่นนท์ดีใจมากๆ

แต่มาม๊าสิคิดผิด

การเอาพี่นนท์ไปโรงพยาบาลด้วยเนี่ยวุ่นวายชะมัด

เพราะพี่นนท์จะเสียงดัง ดื้อ เรียกร้องความสนใจ และท้าทายสารพัด

ป้าหมออรดีแอบกระซิบกับมาม๊าเลย

"เห็นมั้ยล่ะคุณแม่ หมอบอกแล้วว่าจะเหนื่อยสาหัสกับคนโตเนี่ยแหละ"

ป้าหมอเห็นพฤติกรรมพี่นนท์แล้วก็ช่วยซ้ำเติมว่า

"เป็นวัยของเค้าอยู่แล้วที่จะเป็นแบบนี้

แถมต้องมาเจอเรื่องคุณแม่มีน้องอีก

ซึ่งในความคิดของเค้าเนี่ย น้องก็คือคู่แข่ง

คุณแม่ก็เลยได้ 2 เด้งเลยล่ะค่ะ 555"

ฮือๆๆๆ ขำไม่ค่อยออกอ่ะค่ะป้าหมอ 555

 

ปัญหาของคนเป็นพี่

 

ข้อดีของพี่นนท์ก็คือ

พี่นนท์รักน้องมาก

ก็เลยไม่แกล้งน้อง ไม่ทำร้ายน้อง

แต่จะเรียกร้องความสนใจจากมาม๊าและคนรอบข้างตลอดเวลา

ด้วยพฤติกรรมในเชิงลบซะมากกว่าบวก

มาม๊ารู้ตัวเลยว่าดุพี่นนท์มากตั้งแต่น้องน่านเกิดมา

และยิ่งดุก็ยิ่งทำให้พี่นนท์ดื้อมากขึ้นทุกที

 

ปัญหาของคนเป็นพี่

 

ประกอบกับช่วงนี้พี่นนท์ติดเกมส์กับทีวีมาก

และมาม๊ารู้สึกว่าผลการเรียนค่อนข้างตกลงด้วย

ก็เลยต้องมีการจัดระเบียบสังคมกันขนานใหญ่ในบ้าน

โดยต้องได้รับความร่วมมือจากปะป๊าและน้องน่านเป็นหลัก

 

ปัญหาของคนเป็นพี่

 

มาม๊าจับเข่าคุยกับปะป๊าอย่างเคร่งเครียดเลยว่าเราจะทำยังไงกันดี

แล้วก็ได้ข้อสรุปเพื่อแก้ปัญหาพฤติกรรมและการเรียนของพี่นนท์ ดังนี้

 

1) ปะป๊าลบเกมส์ในคอมพิวเตอร์ทิ้งให้หมด

2) ปะป๊าจะไม่เล่นคอมพิวเตอร์ตอนกลับมาถึงบ้านอีกแล้ว

แต่จะสอนพี่นนท์เขียนหนังสือทุกคืนแทน

3) หลังจากเขียนหนังสือเสร็จแล้ว

พี่นนท์จะดูการ์ตูนได้จนถึงเวลานอน

4) มาม๊าต้องเอาใจใส่พี่นนท์ในเรื่องต่างๆให้มากขึ้น ได้แก่

* เดินลงไปรับพี่นนท์ที่หน้าบ้านเวลารถตู้มาส่ง

* อ่านหนังสือกับพี่นนท์ตอนช่วงที่น้องน่านหลับ

* พาพี่นนท์ไปขี่จักรยานเล่นในซอยทุกเย็น

* ปอกผลไม้ไว้ให้พี่นนท์ทานตอนอ่านหนังสือ

* เล่านิทานให้พี่นนท์ฟังก่อนนอนทุกคืน

5) ทุกวันอาทิตย์ปะป๊าจะอยู่บ้านเลี้ยงน้องน่านเอง

ให้มาม๊าพาพี่นนท์ไปเที่ยวกันสองคนเหมือนเมื่อก่อน

 

ปัญหาของคนเป็นพี่

 

ตั้งแต่เราทำตามกฎเหล่านี้มา 2 อาทิตย์

ยอมรับเลยว่าทั้งปะป๊าและมาม๊าเหนื่อยกันมากขึ้น

แต่ผลที่ได้รับก็คุ้มค่าเหนื่อย

พี่นนท์มีพฤติกรรมที่ดีขึ้นมาก

วีนน้อยลง พูดรู้เรื่องมากขึ้น

รวมถึงการอ่านและการเขียนหนังสือก็ดีขึ้นเช่นกัน

แต่อีกหน่อยมาม๊าไปทำงานก็คงต้องเปลี่ยนแผนกันใหม่

เพราะมาม๊าไม่ได้มีเวลาอยู่บ้านทั้งวันเหมือนตอนนี้

เฮ้อ....วิชาเลี้ยงลูกเนี่ยยากจริงๆวุ้ย

 

 

Posted on Fri 27 Jun 2008 16:00

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 

               
พี่นนท์น่ารักจังค่ะไม่เกเรกับน้อง แต่กับคนอื่นก็เรียกร้องความสนใจ เพราะคงคิดว่าไม่มีใครรักเค้ามั้งคะ ชอบภาพที่พี่นนนท์ป้อนนมน้อง น่ารักดีค่ะ
nongvenus.diaryclub.com   
Sat 19 Jul 2008 22:17 [18]

หายไปเลย สงสัยมัวแต่ยุ่งแบบแม่ลูกสอง อิอิ

ส้ม   
Fri 18 Jul 2008 13:28 [17]

สู้ตายนะคะแม่ปอ ^^~
Mile   
Wed 16 Jul 2008 18:04 [16]

อัพไดฯ อีกที ก่อนกลับไปทำงานด้วยน๊า อยากรู้ความคืบหน้า ตอนนี้น้องน่านเป็นไงบ้าง
เก๋มนช่อ-จินจิน   
Fri 11 Jul 2008 13:37 [15]

อ่านแล้วเหนื่อยแทน สู้ๆ นะคะแม่ปอ
inkko.diaryclub.com   
Tue 1 Jul 2008 13:58 [14]

ปอรู้สึกเหมือนพี่เลยว่าตั้งแต่มีน้องเนี่ยรำคาญเสียงตัวเองมากๆ ได้ยินเสียงตัวเองดุลูกแว๊กๆทั้งวัน..
พยายามปรับอารมณ์ของตัวเองให้ได้ตั้งแต่ตอนนี้นะ อย่าปล่อยให้รุนแรงขึ้นเหมือนพี่ เพราะมันทำให้ลูกยิ่ง handle ยากขึ้นไปอีก..
แทนก็รักน้องมากและไม่รังแกน้องนะช่วงแรกๆ หลังๆเริ่มรังแกละ..

กำหนดกิจกรรมให้เป็นแบบเป็นแผนแบบที่ปอทำก็ดีอ่ะ ชัดเจนดี
สู้ๆจ้า
tannoi.diaryclub.com   
Tue 1 Jul 2008 9:04 [13]

แวะมาบอกว่า......
กรรมพันธุ์กินเก่งได้มาจากทั้งพ่อทั้งแม่เลยพี่ 5555
ส้ม   
Tue 1 Jul 2008 8:30 [12]

มีกี่วิธีรับมือเด็กดื้อ ก็ขุดเอามาใช้ให้หมดเลยนะคะ

ไม่มีคำพูดอะไรจะซ้ำเติม หรือแนะนำ เพราะเด็กแต่ละคนไม่เหมือนกัน รวมทั้งสภาพแวดล้อมแต่ละบ้าน

ทำได้แค่เป็น "กำลังใจ"ให้ละกันนะคะ

ปล. เฮียยอดมากเลย ยอมเลิกเล่นเกมส์ ถือเป็นความเสียสละที่สูงมากเลยนะเนี่ย
ต่าย   
Mon 30 Jun 2008 23:53 [11]

ขอปรบมือให้บ้านนี้เลยค่ะ แค่อ่านก็เหนื่อยแล้วค่ะ แต่ขอบอกว่าสุดยอดจริงๆ มีผู้ร่วมทีมปรับพฤติกรรม แก้ไขปัญาทุกจุดเปะ ทุกอย่างดีขึ้นแน่นอนค่ะแม่ปอ ใจเย็นๆ
cfocusc.diaryclub.com   
Mon 30 Jun 2008 17:34 [10]

ก๊ากกก ขำโปรของชะเอมจัง โปร 1 แถมอีก 10

ปอต้องคอยใส่ใจนนท์มาก ๆ เลยนะ เพราะแบงค์กะเบนซ์ห่างกันประมาณ 4 ปี พอ ๆ กะน้องนนท์ น้องน่านนี่หล่ะ ตอนน้องเล็ก ๆ ยังไม่เท่าไหร่นะ ขอบอก พอน้องโตเถียงได้นี่ดิ โอ๊ย แม่มานแทบจะบร้าตาย นั่งฟังลูกทะเลาะกันทุก 5 นาที 555 เล่นด้วยทะเลาะด้วยนั่นล่ะ

อย่าลืมจุ๊บนนท์ เอาใจใส่นนท์ด้วยน้า อย่าให้นนท์รู้สึกว่าน้องแย่งความรักจากแม่ไป
bankiebenzie.diaryclub.com   
Mon 30 Jun 2008 14:39 [9]

พี่ว่า สำหรับเด็กวัยนนท์ น่าจะเป็นเหมือนกันหมดนะ เด็กที่บ้านก้เป็น ขนาดไม่มีน้อง ก็ดื้อเหลือหลาย มีโปร ดื้อ 1 แถม 10 อีกต่างหาก

แม่ก็ทั้งดุ ทั้งปลอบ ทั้งพูด งัดสารพัดวิธี แต่ก็ไม่สามารถปราบได้อยู่หมัดซะที

เอาใจช่วยละกัน ขอให้เลี้ยงลูก 2 ให้สนุกนะจ้ะ
พี่แอร์   
Mon 30 Jun 2008 13:59 [8]

สวัสดีค่ะ แม่ปอ...

ไม่รู้ว่า ยังจำกันได้หรือเปล่าน๊า

พี่มดเองค่ะ แอบอ่านเสมอเลย แต่ไม่เคยได้คอมเม้นต์เลยค่ะ เพราะว่า มดไม่ได้อัพไดแล้วอะค่ะ เลยเหมือนว่า เกรงใจที่จะคอมเม้นต์ อะค่ะ แหะๆ

ก่อนอื่น ต้องขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ น้องน่าน น่ารักมากมายเลยค่ะ พี่นนท์ ก็ น่ารัก นะคะ รักน้อง...

มดขอแนะนำนะคะว่า ให้ความสนใจกับพี่นนท์ พอประมาณ นะคะ เพราะอย่าลืมนึกถึงความจริงว่า เดี๋ยวคุณแม่ต้องกลับไปทำงาน เดี๋ยวน้องน่านโตขึ้น ถ้าแม่ปอต้องเหมือนเดิมกับน้องนนท์ ทุกประการ จะลำบากนะคะ ลองหากิจกรรม ให้ทำร่วมกัน ระหว่างพี่กับน้องสิคะ พี่นนท์ น่าจะภูมิใจมาก ถ้าได้รับมอบหมายงานอะไรซักอย่าง เกี่ยวกับน้อง อาจจะเช่น คอยเตือนคุณแม่ ให้นมน้อง หรือคอยดูว่า แพมเพิร์สน้อง ต้องเปลี่ยนหรือเปล่า หรืองานง่ายๆ อย่างเช่น คอยดูว่า น้องปลอดภัยดีมั้ย นอนหลับหรือเปล่า ถ้านอนหลับ เป็นพี่ที่ดี ก็ต้องเล่นเงียบๆ อะไรอย่างเงี้ยอะค่ะ เปลี่ยนจากการดุ มาเป็นการให้เป็นหน้าที่ของพี่ใหญ่ดูค่ะแล้วก็ อย่าลืมชมพี่นนท์ด้วยนะคะ ว่า เป็นพี่ที่ดี๊ ดี (a very good helper) แล้วก็ กอดกันบ่อยๆนะคะ...

อิอิ ชักจะยาวไปอีกแล้วอะค่ะ...

จะแวะมาเยี่ยมพี่นนท์กับน้องน่านบ่อยๆนะคะ (จริงๆก็ อ่านทุกหน้าอยู่แล้ว แหะๆ)
tusni.diaryclub.com   
Sun 29 Jun 2008 20:17 [7]
 

นึกออกเลยค่ะ ตอนที่เริ่มเป็นคุณแม่ลูกสองก็กลัวปัญหานี้มากๆ consult กับคุณหมออรดีก็บ่อยค่ะ แต่โชคดี (หรือโคร้ายก็ไม่รู้) ที่เค้าเป็น Down เลยอารมณ์ดี๊ดี ไม่ค่อยมีอาการค่ะ หุหุ
primandpan.diaryclub.com   
Sun 29 Jun 2008 16:34 [6]

น่าสงสารจริงๆ
เจ้านนท์คงจะปรับตัว พ่อแม่ก็ต้องปรับตามเนอะ
ไม้อ่อนอ่ะ ดัดไม่ยาก แค่ต้องหาทางดัดให้โดนๆ
มานั่งนึกว่าเราดุเจ๊ตตี้มากขึ้นหรือเปล่า ตั้งแต่มีน้อง
ดุมากขึ้น แต่ไม่ใช่เพราะน้องอ่ะ
(คือน้องไม่ได้เป็นตัวแปร เพราะผ่านมาเกือบปีแล้ว คงไม่เกี่ยว)
เจ๊ตตี้มาดื้อมากขึ้นตามวัยมากกว่า
ตั้งแต่ไปโรงเรียน เริ่มมีกิจกรรมนอกบ้าน ไรเงี้ย
สงสัยเพราะเจ๊ตตี้เล็กกว่านนท์ละมั๊งเนอะ
อ้อ อีกอย่างเจ๊ตตี้ไม่มีการบ้านต้องทำ
ไม่งั้นสงสัยต้องโดนดุกันกระจายยยแน่ๆ
เพราะเวลาหัวค่ำ เป็นเวลาโชว์พาวของมานอ่ะ Y_Y

พี่ปอสู้ๆ พี่ปอสู้ตาย (นะ)
อิอิ
jjbrothers.diaryclub.com   
Sun 29 Jun 2008 6:40 [5]

อ้อ....ลืมบอกไป
เดี๋ยวกลับไปทำงานแล้ว รับรอง ดีกว่าอยู่บ้านเลี้ยงลูกอีกล่ะ ก๊ากกกกกก
ส้ม   
Sat 28 Jun 2008 22:34 [4]

มันเป็นช่วงการปรับตัวนะคะพี่ปอ ทั้งแม่ ทั้งลูก
เชื่อว่าพี่นนท์น่ะรักน้องมาก(เหมือนพี่ต้นตาลล่ะ) แต่ก็ต้องออกอาการอ้อนนิดหนึ่ง
เป็นกันทุกคนล่ะคะ เคยเป็นลูกคนเดียวนี่นา มันก็ต้องอ้อนกันบ้าง
พฤติกรรมก็จะถอถ้อยบ้าง ไม่มากก็น้อย ชอบเลียนแบบน้อง
ดื้อมากขึ้น เราก็ดุมากขึ้นด้วย ต้องค่อยๆลดการดุนะคะ
ส้มทำมาหมดแล้ว ทั้งดุทั้งตี ไม่มีประโยชน์เลยค่ะ ไม่ได้ผลอย่างแรง
สุดท้ายก็ต้องใช้วิธีปากเปียกปากแฉะนีล่ะ พูดเยอะได้ผลมากกว่าค่ะ
สักพักก็จะค่อยๆดีขึ้นนะ ทั้งแม่ทั้งลูก ช่วงนี้เหนื่อยมากหน่อย
ยังไงพี่ปอก็ทำถูกแล้วล่ะคะ ที่ให้ความสำคัญคนโตมากกว่า
เพราะเขารู้เรื่องมาก คนเล็กยังไม่ค่อยรู้เรื่อง ปล่อยๆไปก่อนได้
อักไม่กี่เดื่อน นนท์ก็จะดื้อน้อยลง แต่คนเล็กจะรู้เรื่องมากขึ้น
หุหุ มันเหนื่อยคนละอย่างนะคะ ยังไงชีวิตก็ลงตัวมากขึ้นแน่นอนค่ะ

tontarn.diaryclub.com   
Sat 28 Jun 2008 22:33 [3]

ใกล้จะกลับไปทำงานแล้วเหรอ เร็วจังเลยเนอะ

จะบอกปอว่า อาการของน้องนนท์เหมือนน้องช่อเลย
คือ รักน้อง ไม่แกล้งน้อง หวงน้อง แถมบางทีที่แม่ดุน้อง ยังหันกลับมาห้ามแม่อีก
แต่สิ่งที่ปอกับพี่เหมือนกัน คือ ดุลูกคนโตมากขึ้น
ไม่รู้เพราะอะไร ทำไม้ ทำไม เจ้าคนโต ถึงได้หาเรื่องสารพัดให้แม่ดุได้
บางครั้งก็พยายามใจเย็นๆ พยายามจะพูดดีๆ แต่พูดดีด้วยไม่ถึง 10 นาที ต้องหันกลับมาดุอีกแล้ว

ขนาดปอดุ แล้วพี่ละเหลือเหรอ 555

แม่ลูกสอง สู้ๆ อยากร้องตะโกนดังๆ ว่าโคดดดด เหนื่อยเลยอ่ะ ฮือๆๆๆ
เก๋มนช่อ-จินจินshor.diaryclub.com   
Fri 27 Jun 2008 20:53 [2]

น่าสงสารปะป๊าจริงๆ เลย อดเป็นกับตันท่องอวกาศกับแอร์สาว ๆ แล้วเหรอค่ะ แถมยังให้เลี้ยงลูกวันอาทิตย์อีก แม่ปอใจร้ายไปเปล่า
วิธีการที่บ้าน หลังจากแบ่งปันกลับมา ก็จะอาบน้ำ ทานข้าว แล้วก็ได้ดูทีวี เมื่อทานเสร็จก็ปิด แล้วก็เล่นสักพักหนึ่ง แล้วก็ขึ้นข้างบนประมาณ 1 ทุ่มเขียนหนังสือ อ่านหนังสือ ทานนม แล้วก็นอน ไม่ได้ดูทีวีอีกเมื่อขึ้นห้อง แต่อาจจะได้เล่นกันนิด ๆ หน่อย ๆ คะ แต่แบ่งปันจะได้วิ่งเล่นมาจากที่รร.แล้ว ช่วงนี้เริ่มมีการบ้านบ้างแล้ว เป็นเรื่องการอ่านหนังสือ เราอ่านให้ลูกฟัง แล้วให้เค้าอ่านให้เราฟัง แล้วก็บันทึกว่าเป็นไง ส่งครูทุกอาทิตย์ค่ะ
ในกรณีข้างต้นถ้าพ่อแม่ยังกลับไม่ถึงพี่เลี้ยงก็จะเป็นคนจัดการให้คะ ต้องเขียนหนังสือกับน้อง และอ่านหนังสือให้ฟังด้วยคะ
น้าปออาจจะต้องตัดใจมีพี่เลี้ยงให้น้องน่านค่ะ เพราะตอนไปทำงานแล้วคนที่เหนื่อยที่สุดคือแม่ค่ะ
น้าอ้อย   
Fri 27 Jun 2008 16:22 [1]


Calendar

<< December >>

S

M

T

W

T

F

S

30 

4 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>

Favourite
Sponsors






The best template from http://www.oblog.cn